islam w świetle koranu i sunny jak rozumieli go salaf
podstawy islamu żydzi chrześcijanie historia islamu download ksišżki linki innowacje w islamie kobiety w islamie sunnah manhaj aqiidah allah wiara

 


W Imię Boga, Miłosiernego, Litościwego

Prawdziwe oblicze Ahmadija

źródło:http://alhafeez.org/rashid
z angielskiego tłumaczył: Abu Abdullah.

Wszelka cześć i chwała należy się jedynie Allahowi. Jego jedynie czcimy, prosimy o pomoc i przebaczenie, i do Niego zwracamy się ze skruchą. Szukamy schronienia u Allaha przed złem nas samych i przed nikczemnością naszych czynów.
Kogokolwiek Allah (subhanahu ła ta`ala) prowadzi, ten nie może zbłądzić, a komukolwiek Allah (subhanahu ła ta`ala) pozwala błądzić tego nikt nie jest w stanie prowadzić. Świadczę że nikt nie ma prawa być czczonym oprócz Allaha, Jedynego nie mającego Sobie równych, i świadczę że Muhammed (sall allahu `alejhi wa sallam) jest Jego sługą i wysłannikiem; niech Allah (subhanahu ła ta`ala) go wychwala i zsyła pokój na niego, jego rodzinę, jego towarzyszów i tych którzy ich naśladują w słuszności aż do Dnia Sądu Ostatecznego.

Ahmedija, (zwana także Qadianija, Qadiani, Mirzayah, Lahorizm) jest sektą która została założona w 1889 roku przez Mirzę Ghulam Ahmad Qadiani (1835-1908), w Indyjskiej wiosce Qadiani. Celem tego tekstu jest przedstawienie faktów i dowodów na to, że Ahmedija nie ma nic wspólnego z Islamem, takim jak objawił go Allah (subhanahu ła ta`ala) i nauczał Prorok Muhammed (sall allahu `alejhi wa sallam). Nauka Ahmedija niewątpliwie przeczy nauce Proroka Muhammeda, który powiedział:

"Zaprawdę, najszczersza mowa to Księga Allaha, a najlepsze przewodnictwo to przewodnictwo Muhammeda, natomiast najgorsze sprawy to innowacje. Każda innowacja [w sprawach dotyczących religii] to odstępstwo, a każde odstępstwo jest w Ogniu [piekle]."
(Khutbat al-Hadziah: Muhammed Nasirudiin al-Albaani)

"Ktokolwiek wprowadza innowację [do naszej religii], będzie ona odrzucona."
(Sahih al-Buchari & Sahih Muslim)

Allah (subhanahu ła ta`ala) objawił Swojemu wysłannikowi Muhammedowi w Koranie:

"Jeżeli oni wierzą tak jak ty wierzysz, są zaprawdę na właściwej drodze. Jeżeli jednak odwrócą się, to są w sprzeczności."
(Koran, 2:137)

Proszę Allaha aby wskazał drogę prawdy wyznawcom Ahmedija, i otworzył ich oczy na kłamstwa i obłudne wypowiedzi ich założyciela Mirzy.

Wstęp

Życie założyciela tej sekty było nasycone kłamstwami i hipokryzją. Na początku swojej działalności, w roku 1880, podawał się jedynie za pisarza muzułmańskiego. Pięć lat później ogłosił się reformatorem religijnym (Mujaddid), w 1891 stwierdził że jest obiecanym "Mahdi" i Mesjaszem, a w 1901 obwołał się Prorokiem Bożym. Muzułmańscy uczeni i przywódcy religijni ostro i otwarcie skrytykowali jego deklaracje, po czym Mirza ogłosił że jest wcieleniem Proroka Muhammeda (sall allahu `alejhi wa sallam) mającym autorytet reinterpretacji Świętego Koranu wedle swoich upodobań. Jego dewiacja nie zakończyła się jednak na tym. W 1904 roku stwierdził że jest Kriszną, chcąc w ten sposób przypodobać się wszystkim sferom Indyjskiego społeczeństwa.

Historia ruchu Ahmedija

W osiemnastym wieku, Imperium Brytyjskie zaczęło przejmować władzę w Indiach, które przez 1000 lat były pod władzą muzułmańską. Napotkało ono opór i powstania, szczególnie spośród społeczeństwa muzułmańskiego. Ruch niepodległości w 1857 i ruch Dżihadu Sayeda Ahmeda Shahida prawie doprowadził do oddalenia kolonializmu. Brytyjczycy znaleźli jednak sposób na podporządkowanie sobie Indyjskiego społeczeństwa.

W roku 1868, na zlecenie Brytyjskiego rządu, do Indii została wysłana specjalna komisja której celem było znalezienie sposobu na obalenie wszelkiego oporu. W raporcie 'The Arrival of the British Empire in India' stwierdziła ona że:

"Mentalność Indyjskich Muzułmanów jest taka, że jeżeli zaakceptują kogoś jako przywódcę religijnego, to idą za nim na oślep. Jeżeli uda nam się znaleźć kogoś kto podał by siebie za apostolskiego Proroka, nasz cel może być osiągnięty."

Zdawali sobie sprawę że w inny sposób nie zwyciężą nad Islamem. Jedynym rozwiązaniem było wprowadzenie w błąd muzułmanów nie posiadających wystarczającej wiedzy o religii, przez co gotowi byli zaakceptować wiarę i praktykę obcą dla Islamu.

Wtedy właśnie narodził się ruch Ahmedija. Mirza Ghulam Ahmed podszywając się pod naukę Islamu, propagował idee które były zgodne z wolą Imperium Brytyjskiego. Przewodnictwo i naukę Proroka Muhammeda (s.a.ł.s) natomiast traktował jako zbędne, mówiąc:

"Jak makulaturę, odrzucam wszelkie Hadisy (tradycje Proroka) które są sprzeczne z moimi objawieniami i żądaniami"
(Zamima Nuzool-e-Maseeh, Roohani Khazain. Tom 19, str.140: Mirza Ghulam Ahmed Qadiani).

W roku 1907, Mirza Ghulam Ahmed wezwał do pojedynku modlitewnego (Mubahala), jednego ze swoich najgorliwszych przeciwników muzułmańskich, mianowicie Molvi Sanaullah Amratsari. W tymże pojedynku Mirza Ghulam Ahmed prosił Allaha (subhanahu ła ta`ala), aby plagą lub cholerą unicestwił tego spośród nich który jest kłamcą za życia tego który jest prawdomówny. Uważał on że będzie to oznaka świętej kary zesłanej przez Allaha. W przeciągu niespełna roku, Mirza zmarł na cholerę. Molvi Sanaullah Amratsari natomiast żył jeszcze 40 lat po jego śmierci. Ironią jest że ciało Mirzy było później transportowane z Lahoru do Qadianu pociągiem, który Mirza opisywał jako środek transportu obiecanego Antychrysta (Massih Dadżal).

Od czasu jego śmierci, jego następcy - przywódcy Qadiani (Ruchu Ahmedija w Islamie) - za wszelką cenę starają się oczyścić jego imię i wizerunek. Mimo że ruch Ahmedija twierdzi iż wydał tłumaczenie znaczenia Świętego Koranu i jego komentarz w ponad 120 językach, to dziwne jest że pisma ich tak zwanego Mesjasza i Mahdi nie zostały przetłumaczone na język angielski. Prośba o przetłumaczenie i wydanie ich przez organizacje muzułmańskie została odrzucona przez ich przywódców w Londynie. Prawdopodobnie obawiają się że prawda o ich założycielu oraz jego wiara odkryje przed światem prawdziwe oblicze ruchu Ahmedija.

Celem ich działalności jest zniekształcenie prawdziwej nauki Islamu, wprowadzanie w błąd muzułmanów o nikłej wiedzy, podzielenie wspólnoty muzułmańskiej, powstrzymanie przeciwstawiania się tym którzy gnębią Islam i podanie alternatywy nie-muzułmanom którzy są przychylni do Islamu.

W roku 1974 po przestudiowaniu dowodów za i przeciw sekcie Ahmedija, Światowa Liga Muzułmańskich Uczonych (Rabita Alame Islami) - reprezentująca uczonych ze wszystkich krajów muzułmańskich - stwierdziła jednolicie że Ruch Ahmedija, i jego przywódcy są odstępcami od wiary, Kafir, niewiernymi i po za wspólnotą Islamu. Jest to organizacja stworzona przez apostatę i oszustę bez jakiegokolwiek Boskiego autorytetu i przewodnictwa.

Podobnie jak ponad 100 lat temu, Ahmedija współpracuje dziś z wrogami Islamu, którzy wraz z upadkiem komunizmu znaleźli sobie nowego przeciwnika. Jest on groźniejszy niż jego poprzednik, ponieważ Islam jest także najszybciej rosnącą religią na Zachodzie. Jednym ze sposobów powstrzymania i próby przejęcia Islamu jest wspieranie działalności Ahmedija, ponieważ każdy muzułmanin przyjmujący wiarę Ahmedija to jeden muzułmanin mniej.

"Powiedz (Muhammedzie!): 'O ludzie, teraz przyszła prawda do was od waszego Pana. Zatem ktokolwiek otrzymuje przewodnictwo, jest to wyłącznie dla jego własnego dobra, a ktokolwiek błądzi, robi to dla własnej zguby. Ja zaś nie jestem waszym stróżem.'"
(Koran, 10:108)

Doktryny Ahmedija

Obłuda jest jednym z największych grzechów w Islamie i bardzo naganną cechą charakteru. Hipokrytą w Islamie jest ktoś kto podaje się za muzułmanina, ale w głębi serca jest niewiernym. Życie Mirza Ghulam Ahmeda, przedstawione w jego pismach i wypowiedziach jest przesycone taką samą hipokryzją. Jak bowiem inaczej można określić jego sprzeczną naukę i doktryny?

"Ja (Mirza) wierzę we wszystkie rzeczy które są częścią wiary muzułmańskiej, która jest wiarą "Sunnah Jamaat" (Sunnitów)! Wierzę we wszystkie fakty, udowodnione na podstawie Koranu i Hadisów i po zakończeniu proroctwa Muhameda uznaję wszystkich którzy uważają siebie za wysłanników lub proroków za kłamców i niewiernych. Moja wiara jest że Boskie objawienia prorocze zaczęły się u Adama, a zakończyły u Proroka Muhameda."
(Wypowiedź z 2:go października, 1891. Opublikowana w Tabligh-e-Risalat, str. 20, Collection of Advertisements: Mirza G. A. Qadiani)

W innym piśmie mówi on natomiast że:

"Mówiłem wielokrotnie że te słowa które ja cytuję; są niewątpliwie słowami Bożymi, tak jak Koran i Torah (Stary Testament) są słowami Bożymi...tak jak Mojżesz, Jezus, Dawid i Muhamed jestem prawdomówny..."
(Tohfat un Nadva: Mirza G. A. Qadiani)

"Prawdziwym Bogiem jest Bóg który wysłał swojego wysłannika w Qadian."
(Dafe al Balda. str. 10: Mirza G. A. Qadiani)

Zdając sobie sprawę swojej sprzecznej ideologii, tłumaczy ją w następujący sposób:

"Jeżeli te inspiracje (na temat proroctwa itp.) zostały by ujawnione przeze mnie w czasie gdy religijni uczeni byli przeciwko mnie, mieli by tysiące zarzutów. Ale zostały one opublikowane gdy oni byli po mojej stronie. To jest powód dla którego oni mimo swojej opozycji, nie protestowali przeciwko moim inspiracjom, i dla tego zaakceptowali je bez wahania. Inspiracje w których Bóg dał mi imię Isa (Jezus), a wersety dotyczące obiecanego Mesjasza zostały mi objawione (przez Boga). Jeżeli uczeni religijni wiedzieliby że te inspiracje udowadniają że ten człowiek jest Mesjaszem, nigdy by ich nie zaakceptowali. Ale jest to moc Boża która sprawiła że oni je zaakceptowali i nie zauważyli że zostali uwięzieni w planie."
(Arbaeen, numer 2, str.20: Mirza G.A. Qadiani)

Tajemnica w ewolucyjnym proroctwie Mirzy jest ukryta w ostatnim zdaniu powyższego cytatu. Wygląda na to że od samego początku w zaplanowany sposób, Mirza prezentował takie inspiracje które wydawałyby się słuszne jego czytelnikom. Sformułowane były w taki sposób że łatwo mógł on zmienić ich znaczenie w stosunku do sytuacji. Dlatego też istnieje tak wiele sprzeczności w pismach Mirzy. Najpierw mówi on:

"Jak może być dozwolone dla mnie abym wyszedł z kręgu Islamu i złączył się z niewiernymi twierdząc że jestem Prorokiem."
(Hamamatul Bushra, str. 96: Mirza G.A. Qadiani)

"Przeklinamy także tych którzy twierdzą o sobie że są Prorokami, wierzymy w 'La Illaha il Allah, Muhammedun rasulullah' (Nie ma Boga oprócz Boga, Muhamed jego prorokiem) i wierzymy że Muhammed (sall allahu `alejhi wa sallam) jest ostatnim prorokiem."
(Wypowiedź z 20:go Shaaban 1313 A.H., Mirza Ghulam A Qadiani)

A z drugiej strony mówi:

"Twierdzę że jestem wysłannikiem i Prorokiem."
(Wypowiedź w Badr Newspaper. 5 Marca 1908, Mirza Ghulam A. Qadiani)

Jeżeliby i to było mało, Mirza posuwa się o krok dalej i mówi:

"Jakże śmieszne i fałszywe jest przekonanie, że drzwi objawienia Bożego na zawsze zostały zamknięte po Proroku Muhammedzie, i że w przyszłości aż do Dnia Sądu Ostatecznego nie ma nadziei aby zostały one otwarte...Przysięgam na Boga że w tej epoce nie będzie nikogo kto byłby bardziej zmęczony taką religią niż ja. Taką religię nazywam szatańską a nie niebiańską."
(Zamima Braheen-e-Ahmadiyya. Część 5, str.183)

Rzecz staje się coraz bardziej skomplikowana. Z jednej strony, Mirza G.A. Qadiani uważa że objawienie zaczęło się wraz z Prorokiem Adamem (a.s. ) i zakończyło na Proroku Muhammedzie (sall allahu `alejhi wa sallam), a ten kto uznaje siebie za Proroka po Muhammedzie znajduje się poza kręgiem Islamu. Z drugiej strony natomiast, Mirza nie tylko uważa siebie za Proroka, ale twierdzi że religie w której drzwi objawienia Bożego zostały zamknięte są religiami szatańskimi. Takie stwierdzenie oznacza według niego że Islam jest taką otóż religią, ponieważ tylko w Islamie drzwi objawienia zostały zamknięte na zawsze wraz ze śmiercią Proroka Muhammeda (sall allahu `alejhi wa sallam).

Tutaj tkwi następny problem. Mianowicie fakt że Mirza nie jest zwolennikiem religii której drzwi objawienia zostały zamknięte, uważając ją za szatańską, a mimo tego Mirza i jego wyznawcy nalegają aby nazywano ich wyznawcami tej właśnie religii.

Co gorsze, to że wyznawcy Ahmedija mają czelność uważać wszystkich innych muzułmanów za niewiernych, odstępców poza kręgiem Islamu. Mirza powiedział:

"Po za dziećmi prostytutek których serca zostały zapieczętowane przez Boga, wszyscy inni zaakceptowali moje proroctwo."
(Aina-e-Kamalat-e-Islam, str. 547: Mirza G.A. Qadiani)

Syn Mirzy, Mirza Bashiruddin Mahmud, drugi kalif Qadiani, posunął się jeszcze krok dalej i oświadczył:

"Wszyscy muzułmanie którzy nie zwiążą się z Mesjaszem Mauod Mirzą, nawet jeżeli o nim nie słyszeli, są Kafir (niewiernymi) poza sferą Islamu."
(Aina-e-Sadaqat, str. 35: Mirza Bashirudin Mehmud.)

Jaki więc jest powód ku któremu wyznawcy Ahmedija nadal pragną być identyfikowani jako muzułmanie? Jaki jest tego sens, gdy ich wiara, i wiara ich założyciela całkowicie przeczą podstawom Islamu? Czy nie mogli by oni nadać swojej wierze innej nazwy, tak jak zrobili to wyznawcy Bahaija - która także ma swoje korzenie w Islamie?

Jest dość oczywiste że pragną udawać muzułmanów, ponieważ tylko wtedy mają z tego dużą korzyść. Tylko na tej zasadzie mogą oni zbierać owoce swojej działalności. Tak też się dzieje w wielu częściach świata. Zyskują oni zwolenników we wielu regionach Afryki, Ameryki, Azji i Europy. Zawitali także do naszego kraju, gdzie zostało opublikowane tłumaczenie znaczenia Świętego Koranu w języku polskim ("Święty Koran. Tekst Arabski i tłumaczenie Polskie"; wydany pod patronatem Hazrat Mirza Tahir Ahmad, 1990. Islam International Publications Ltd. ISBN: 1 85372 361 4), oraz inne pisma.

Wszyscy uczeni (Ulema') są zgodni co do tego że Ahmedija jest sektą wykluczoną z Islamu (Zobacz mięszy innymi Fatawa al-Lajnah ad-Daimah lil-Buhoth al-'Ilmiyah wal-Ifta., Question 3 of Fatwa No. 1615). Jej wyznawcy nie mają prawa wstępu do świątyni w Mecce, a jej uczeni, imamowie, i pseudo-kalifowie powinni być traktowani jako niewierni. Ich wyznawcy którzy poprzez ignorancję i niewiedzę przypisują się do ich wspólnoty, nie zdając sobie sprawy z tak poważnych błędów wiary jak to że Mirza Ghulam Ahmed Qadiani podaje się za wcielenie Proroka Muhameda, za mesjasza Jezusa, lub posiada wiedzę świata niewidzialnego, powinni powrócić do Allaha ze skruchą i szukać u Niego przebaczenia.

Islam czy Ahmedija?

Oto niektóre różnice pomiędzy Islamem a sektą Ahmedija:

1. Ahmedija odrzuca koncepcję zakończenia się Proroctwa na Proroku Muhammedzie (sall allahu `alejhi wa sallam), mimo że została zaakceptowana i potwierdzona w Koranie, w Sunnie Proroka Muhammeda, w tradycji jego apostołów i w pismach uczonych muzułmańskich (Ulema) przez ponad 1400 lat.

2. Ahmedija twierdzi że Mirza Ghulam Qadiani był Prorokiem.

3. Ahmedija opiera się na wierze że Mirza był drugim pojawieniem się Proroka Muhammeda (sall allahu `alejhi wa sallam).

4. Ahmedija twierdzi że pisma Mirzy Ghulama Qadiani są na tym samym poziomie jak Koran, Biblia i Tora.

5. Ahmedija odrzuca autentyczne Hadisy (Tradycje Proroka) i naucza własnej osobistej interpretacji Świętego Koranu.

6. Ahmedija naucza że Jezus (a.s.) został ukrzyżowany, zdjęty z krzyża żywy, po czym uciekł do Kaszmiru (Indii) gdzie żył jeszcze 86 lat a później zmarł. Wierzą że jest tam pochowany i już nie wróci.

7. Ahmedija naucza że Mirza Qadiani jest obiecanym mesjaszem.

8. Ahmedija uważa wszystkich muzułmanów (tych którzy wyznają Islam i nie akceptują ich przywódcy) za niewiernych. Zabraniają oni modlić się razem z muzułmanami, składać modlitwę pogrzebową muzułmanom (dorosłym jak i dzieciom) a swoim córkom poślubiać muzułmanów.

9. Ahmedija ustaliła że dżihad - szczególnie swego czasu przeciwko Brytyjskim kolonialistom w Indiach - jest zabroniony (Haram).

10. Ahmedija wymaga całkowitego podlegania i oddania się Brytyjskiemu rządowi jako artykuł wiary. Qadiani powinni oferować swoje dochody, talent i duszę dla dobra Wielkiej Brytanii, która jest także ich główną siedzibą.

11. Ahmedija odnosi się do towarzyszy Mirzy jako Sahaba, a jego żony są nazwane Matki Wiernych (Ummahatul Mu'minin).

12. Ahmedija uważa miasta Qadian (w Indiach) i Rabwah (w Pakistanie) równie święte jak Mekka i Medyna. Qadiani powinni odbywać hadź (pielgrzymkę) poprzez uczestniczenie w corocznym zjeździe zamiast odwiedzać Mekkę.

13. Ahmedija twierdzi że Mirza był lepszy od wszystkich Proroków Allaha.

14. Ahmedija twierdzi także że wiele wersetów Świętego Koranu zostało objawionych Mirzie, i że chwała którą Prorok Muhammed (sall allahu `alejhi wa sallam) został osławiony w Koranie należy się Mirzie.

15. Ahmedija utrzymuje że Meczet Mirzy w Qadianie jest "Masdzid Al-Aqsa" (Świętym meczetem w Jerozolimie).

Działalność Ahmedija

Nauka Ahmedija rozpowszechniana jest na masową skalę w następujące sposoby:

  • Każdy członek Ahmedija przeznacza 6-30 % ze swoich dochodów na utrzymywanie królewskiej rodziny Qadiani i na propagowanie Ahmedija.

  • Wydawane są tygodniki i miesięczniki w 120 różnych językach.

  • W roku 1989 misjonarze chrześcijańscy pracujący w Etiopii wydali 35 milionów dolarów na publikacje i rozdawanie darmowej literatury Ahmedija w krajach Zachodniej Afryki.

  • Przewodniczący 'New York Business Community' podarował skomputeryzowaną drukarnię na urodziny Mirza Tahir Ahmeda, współczesnego Imama ruchu Ahmedija.

  • W Londynie założony został międzynarodowy program telewizyjny o nazwie 'Muslim Television Ahmadiyya'. Do jego transmisji wypożyczane są 4 satelity, przy czym dzienny koszt to 75.000 dolarów.

  • Radio Ahmedija nadaje co dziennie programy po Urdu, Angielsku, Bengali i Rosyjsku od Stycznia 1994.

  • Dystrybuują tłumaczenia i komentarze Świętego Koranu i inne pisma w wielu językach.

W jaki sposób finansują oni swoją działalność jest zagadką. Fundusze pochodzące z donacji członków Ahmedija nie wystarczyłyby nawet na otrzymanie królewskiej rodziny Qadiani na świecie.

Wszyscy uczeni Muzułmańscy odrzucają tłumaczenia i interpretacje Koranu publikowane przez Ahmedija. W większości państw muzułmańskich, zabronione jest publikowanie ich pism, w związku z czym publikują oni swoje fałszywe pisma w krajach zachodniej europy. Imiona ich ówczesnych pisarzy to między innymi: Mirza Bashiruddin Mahmood Ahmad, Malik Ghulam Farid, Moulvi Sher Ali, Muhammed Zafarullah Khan, Moulvi Mohammed Ali Lahori i Mirza Tahir Ahmad.

Na koniec proszę Allaha (subhanahu ła ta`ala) aby wskazał zwolennikom Ahmedija właściwą drogę, i poprowadził ku prawdziwej wierze Islamu. Ku takiej wierze jaka została objawiona w Świętym Koranie i której najlepszym przykładem był ostatni Prorok Muhammed (sall allahu `alejhi wa sallam), po nim jego towarzysze a po nich ich uczniowie. Proszę Allaha aby strzegł nas przed bid'ah (innowacjami), i przez ich skutkami.

Pragnących uzyskać więcej informacji na temat Ahmedija, proszę odwiedzić stronę:

http://alhafeez.org/rashid

 

:warszawa:   :jerozolima:   :kair:   :dubai:   :tajmahal:   :saba:   :medyna:   :mekka:
w   w   w   .   p   l   a   n   e   t   a   i   s   l   a   m   .   c   o   m