islam w œwietle koranu i sunny jak rozumieli go salaf
podstawy islamu żydzi chrzeœcijanie historia islamu download ksišżki linki innowacje w islamie kobiety w islamie sunnah manhaj aqiidah allah wiara

 


W Imię Boga, Miłosiernego, Litościwego

Szyickie Herezje

Opracował: Abu Anas bin Marian [1]

Wstęp

Celem tego opracowania jest ukazanie poważnych wypaczeń które zakorzeniły się w wierze szyickiej. Nie należy jednak wnioskować, że wszyscy szyici są niewiernymi. Szeich Bin Bâz (rahimahullâh), gdy zapytany został czy Râfidhah (Szyici) należą do jednej z 72 zbłąkanych sekt odpowiedział: "Tak należą do nich. Niemniej jednak wśród nich są niewierni [kuffar], i wśród nich są Muzułmanie. Tak więc ci Szyici (Râfidhah) którzy czczą innych niż Allâha, są niewiernymi. Ci Szyici którzy wywyższają `Aliego nad `Uthmanem, lub nad as-Siddîq (Abu Bakr), to nie są oni nie-wierzącymi, ale są innowatorami."[2]

Dlatego tekst ten należy rozumieć jako ostrzeżenie skierowane do tych którzy nie znają wiary szyickiej, jak również do tych którzy przypisują się do szyizmu nie będąc w pełni świadomi tej ideologii.

Radzę także każdemu muzułmaninowi aby przyjął do serca słowa Szeicha Salih al-Fauzân:

"Stwierdzenie niewiary i wykluczenie kogoś z religii przystaje jedynie ludziom wiedzy, którzy są w niej mocno ugruntowani. Są oni sędziami w sądach Szari`ah, i tymi którzy mogą wydawać werdykty prawne. I podobnie jest z innymi kwestiami, nie są one prawem każdego z osobna, ni tych którzy się uczą, ni tych których wiedza jest umiarkowana. Nie wypada im sądzić innych o kufr, gdyż wynika z tego ogromna fitnah (klęska, nieszczęścia)..."[3]

Wiedza skryta w Islamie

Częścią wiary w Islamie jest, że jedynie Allâh, Wywyższony i Błogosławiony, zna świat skryty (al-Ghayb). Allâh objawił co znaczy:

»Zaprawdę, (jedynie) u Allaha istnieje wiedza o Godzinie. On spuszcza deszcz, On wie co się znajduje w łonach. Żaden człowiek nie wie co spotka go jutro, i nie wie w jakiej ziemi umrze. Zaprawdę Allah jest Wszechwiedzący, wszystkiego Świadomy.« (Surah Luqmân, 31:34)

Zostało także potwierdzone w hadisie przekazanym od `Abdullâh, że Wysłannik (sal allahu `alejhi ła sallam) wspomniał powyższy werset mówiąc "Kluczy świata skrytego jest pięć."[4]

Allâh objawił także co znaczy:

»Powiedz: "Nikt nie zna tego, co ukryte w niebiosach i na ziemi, z wyjątkiem Allaha!" Oni zaś nie wiedzą, kiedy będą wskrzeszeni.« (Surah an-Naml, 27:65)

`Aiszah (radhiallahu `anha) powiedziała:

"Każdy kto twierdzi, że Prorok wie co wydarzy się jutro jest kłamcą."[5]

Um al-`Ala al Ansâri (radhiallahu `anaha) przekazała, że Wysłannik (sal allahu `alejhi ła sallam) powiedział:

"Na Allaha, mimo iż jestem Wysłannikiem Allâha, to nie wiem co mnie spotka, ani co was spotka."[6]

Wiedza skryta według Rafidhâh Szi`ah

Râfidhah Szi`ah uważają, że imamowie są nieomylni i znają al-Ghayb (świat skryty). al-Kulaynî napisał w "Usûl-ul-Kâfî":
"Imam Dża´far as-Sâdiq powiedział[7]: 'Zachowujemy wiedzę Allâha, tłumaczymy sprawy Allâha, jesteśmy ludźmi nieomylnymi i wszystkim zostało nakazane aby się nam podporządkowali. Zabronione jest aby ktoś był nam nieposłuszny, i jesteśmy dowodem od Allâha dla wszystkich pod niebem i nad ziemią'."[8]

Al-Kulaynî przekazał także w "al-Kâfî" w rozdziale "Jeśli imamowie pragną wiedzieć, to wiedzą", że Dża´far powiedział:
"Jeśli imam pragnie się o czymś dowiedzieć, to wie. Imamowie wiedzą kiedy umrą, i umierają tylko wtedy kiedy sami zapragną."[9]

Al-Khumaynî [Chomeini] wspomniał w jednym ze swych pism: "Nasi Imamowie posiadają status którego nie może osiągnąć bliski anioł, ani zesłany Prorok".[10]

Muhammad Rida al-Muzaffar  napisał, "...Wierzymy, że tak jak Prorok, Imâm musi być nieomylny, to znaczy nie może popełniać błędów ani czynić zła, wewnętrznie ani zewnętrznie, od urodzenia aż do śmierci, umyślne czy nieumyślnie..."[11]

I powiedział także "...Imâm jest w stanie zrozumieć wszystko, wszędzie, kiedykolwiek..."[12]

Koran w Islamie

Allâh objawił w Koranie co znaczy:

»Zaprawdę, My posłaliśmy Dhikr (Koran, napomnienie) i My jesteśmy jego stróżami!« (Surah al-Hidżr, 15:9)

»Zaprawdę, ci, którzy nie wierzą w Dhikr (Koran, napomnienie), kiedy ono do nich przychodzi... - a przecież to jest Księga wspaniała! Nie przenika do niej fałsz z żadnej strony. To jest objawienie pochodzące od mądrego, godnego chwały!« (Surah Fussilat, 41:41-42)

Szi`ah o Koranie

Râfidhah Szi`ah twierdzą, że Koran który dziś posiadamy nie jest tym samym Koranem który Allâh objawił Muhammadowi (sal allahu `alejhi ła sallam). Twierdzą że został on zmieniony, i że zostało z niego usunięte i dodane. Większość Szyickich Muhaddithûn[13] uważa, że Koran został sfałszowany. An-Nûrî at-Tabarsî wspomniał o tym w "Fasl-ul-Khitâb fî Tahrîf Kitâb Rabb-il-Arbâb”[14]. Muhammad bin Ya´qûb al-Kulaynî napisał także w "Usûl-ul-Kâfî" w rozdziale tytułowanym "Jedyni którzy zbierają Koran to Imamowie", że Dżâbir powiedział:

"Słyszałem jak Abû Dża´far powiedział, że ten kto twierdzi iż posiada cały Koran, takim jakim Allâh go objawił jest kłamcą. Jedyni którzy posiadają cały Koran, taki jaki został objawiony przez Allâha to `Alî bin Abî Tâlib i imamowie którzy po nim nastąpili".

Ahmad at-Tabarsî i al-Mallâ Hasan wspomnieli w "al-Ihtidżâdż" oraz w "as-Sâfî", że `Umar powiedział do Zayd bin Thâbit:

"`Alî przyszedł z Koranem w którym spisane były skandale dotyczące Muhâdżirûn i Ansâr. Uważam że powinniśmy przepisać Koran i usunąć te części które zawierają skandale i upokorzenia dotyczące Muhâdżirûn och Ansâr. Zayd zgodził się i powiedział: "Jeśli ja usunę z Koranu te rzeczy które chcecie , a `Alî pojawi się z Koranem przez niego spisanym, czy wtedy to co zrobiliście nie będzie daremne?". `Umar powiedział: "To jak to zaplanujemy?". Zayd powiedział: "Wy lepiej to zaplanujecie ode mnie." `Umar odpowiedział: "Jedynym planem jest abyśmy go zabili i się jego pozbyli." Zostało to zaaranżowane tak, że Khâlid bin al-Walîd miał go zabić, lecz nie powiodło mu się. 
Gdy `Umar stał się Khalifem poprosili `Alî'ego (radhiya Allâhu `anh) aby dał im Koran, tak aby mogli go sfałszować między sobą. `Umar powiedział: "Abûl-Hasan, przynieś ten Koran który przyniosłeś Abû Bakr'owi, abyśmy mogli dojść do porozumienia względem niego." Odpowiedział: "Nie. Nie taki był mój zamiar. Przyniosłem do Abû Bakr'owi aby mu udowodnić abyście w Dniu Zmartwychwstania nie mówili: "Nie wiedzieliśmy o tym"[15] lub: "po tym jak ty do nas przyszedłeś"[16]. Ten Koran mogą dotykać jedynie czyści, oraz moje potomstwo." `Umar spytał: "Czy wiadomo kiedy powstał?" `Alî odpowiedział: "Tak, gdy moje potomstwo przyjdzie, to On go ujawni i poprowadzi ludzi zgodnie z nim".

Szyici jednak przeczą książce Ahmada an-Nûrî at-Tabarsî, używając Taqiyah[17], niemniej jednak książka ta zawiera setki cytatów z ich słynnych książek. Jest jasnym dowodem na to iż są przekonani o fałszerstwie Koranu i w nie wierzą. Jednak nie chcą aby wiara ta była rozpowszechniana. Dlatego też w ich mniemaniu istnieją dwa Korany - jeden jawny i znany, drugi zaś skryty i nieznany. W tym drugim znajduje się między innymi rozdział "Wilâyah" oraz werset o którym mówią, że został wycięty:

"I Uczyniliśmy `Ali'ego twym zięciem".

Twierdzą że ten domniemany werset został wycięty z Sury "Sharh". Nie wstydzą się tego stwierdzenia, mimo iż wiedzą że Surah ta została objawiona w Mekce, a w Mekce `Alî jeszcze nie był zięciem Proroka (sal allahu `alejhi ła sallam).

Pozycja Sahabah w Islamie

Allâh objawił w Koranie co w przybliżeniu znaczy:

»A ci, którzy przyszli po nich[18], mówią: "Panie nasz! Przebacz nam i naszym braciom, którzy nas wyprzedzili w wierze! I nie umieszczaj w naszych sercach urazy do tych, którzy uwierzyli! Panie nasz! Ty, zaprawdę, jesteś dobrotliwy, litościwy!"« (Surah al-Haszr, 59:10)

»Spodobali się Allahowi wierni, kiedy złożyli tobie przysięgę wierności pod drzewem. On poznał, co było w ich sercach, i zesłał na nich spokój bezpieczeństwa, i dał im w nagrodę bliskie zwycięstwo.« (Surah al-Fath, 48:18)

»A z tych, którzy przybyli pierwsi spośród muhadżirûn[19] i ansâr[20], i z tych, którzy poszli za nimi w czynieniu dobra - Allâh jest zadowolony i oni są zadowoleni z Niego. On przygotował dla nich Ogrody, gdzie w dole płyną strumyki; oni tam będą przebywać na wieki. To jest osiągnięcie ogromne!« (Surah at-Taubah, 9:100)

Prorok Muhammad (sal allahu `alejhi ła sallam) powiedział także:

"Gdy wspominani są moi towarzysze, powstrzymaj się. Gdy wspominane są gwiazdy, powstrzymaj się. Gdy wspominany jest Qadr [przeznaczenie], powstrzymaj się."[21]

Abu Sa`îd przekazał także że Wysłannik (sal allahu `alejhi ła sallam) powiedział:

"Nie ubliżajcie moim Towarzyszom, ponieważ gdyby ktokolwiek z was wydał złota tyle ile [góra] Uhud jako jałmużnę, to nie równałoby się to garści jednego z nich, a nawet połowy z tego."[22]

Szi`ah o Sahabah

Wiara Râfidhah Szi`ah oparta jest na oczernianiu Sahabah (ridhwân Allâh `alayhim), oraz uważaniu ich za niewiernych. Al-Kulaynî napisał w "Furû´-ul-Kâfî", że Dża´far powiedział:

"'Po Proroku (sal allahu `alejhi ła sallam) wszyscy ludzie stali się niewiernymi, z wyjątkiem trzech." Spytałem: "Kim są ci trzej?" Odpowiedział: "al-Miqdâd bin al-Asuad, Abû Dharr al-Ghifârî i Salmân al-Fârisî."[23]

Al-Madżlisî wspomniał w "Haqq-ul-Yaqîn", że powiedział do swego nauczyciela `Alî bin al-Husayn:

"Jesteś winny mi przysługę, opowiedz mi zatem o Abû Bakr i `Umar." Odpowiedział: "Byli niewiernymi, a ten kto ich szanuje także jest niewiernym."[24]

Gdy al-Qummî tłumaczył słowa Allâha: »Zaprawdę, Allâh nakazuje: sprawiedliwość, dobroczynność i szczodrobliwość względem bliskich krewnych! On zabrania tego, co bezecne[25], naganne[26] i występne[27]. On was napomina - być może, wy się opamiętacie!«  powiedział: "Wszelkie bezecne uczynki to Abû Bakr, wszelkie naganne to `Umar a wszelkie występne to `Uthmân."[28]

W swej słynnej książce "Miftâh-ul-Dżinân" piszą:

"Allâh, Błogosław Muhammada i rodzinę Muhammada, i przeklnij bożków Quraysz. Ich magię, diabłów i ich córki [...] O Allâh, przeklnij ich oraz ich stronników, ich bliskich, ich grupy i ich przyjaciół [...] Dopuścili się bałwochwalstwa względem swego Pana, za co wyolbrzymił ich grzechy i pozostawił w płomieniach na wieczność."[29], a przekleństwa te odnoszą się do Abû Bakr, `Umar, `Â'ishah i Hafsah.

Dzień w którym `Umar bin al-Khattâb został zamordowany uważają za dzień świąteczny, a jego mordercę Abû Lu'lu'ah al-Madżûsî nazywają mężnego religii.[30]

Suplikacje do zmarłych w Islamie

Allâh ta`ala objawił w Koranie co znaczy:

»A kto dopuszcza się większego błędu niż ten kto wzywa poza Allahem tych, którzy mu nie odpowiedzą do Dnia Sądu i nie są nawet świadomi ich wezwań« (Surah al-Dżathiyah, 46: 5)

»A kto wzywa, obok Allaha, jakiegoś innego boga, nie mając na jego istnienie żadnego dowodu, zostanie rozliczony jedynie przed swym Panem! Zaprawdę, niewierni [al-Kafirûn] nie będą szczęśliwi! I powiedz: "Panie mój! Przebacz i zmiłuj się! Ty jesteś najlepszy z miłosiernych!"« (Surah al-M'uminûn, 23: 117,118)

»Ci którzy wzięli sobie opiekunów poza Nim mówią: "Czcimy ich tylko dlatego aby przybliżyli nas do Allâha." Zaprawdę Allâh rozstrzygnie między nimi to w czym się różnią.« (Surah az-Zumar, 39:3)

Al-Nu`man bin Bashir przekazał, że Prorok (sal allahu `alejhi ła sallam) powiedział: "Du`a [modły, wzywanie] są ibadah [czcią]", po czym wyrecytował: »Wasz Pan mówi: "Wzywajcie [du`a] Mnie, a ja was wysłucham! Zaprawdę, ci, którzy są zbyt dumni, by Mi oddawać cześć - wejdą do Gehenny, poniżeni!"« (Surah Ghafir, 40:60) (Zebrał Imam Ahmad w Sunan)[31]

Wszyscy uczeni zgodni są, iż wszelkie suplikacje, modły, wzywanie innych u boku Allâha jest Szirk (bałwochwalstwem). Szyici także powinni to rozumieć, szczególnie gdy także codziennie czytają werset »Tylko Ciebie czcimy, tylko Ciebie prosimy o pomoc« (Sûrah al-Fatiha, 1:5), jednak ich wiara jest inna.

Suplikacje do zmarłych u Szyitów

Faktem jest iż wzywają oni innych u boku Allâha, zarówno w czasach trudu jak i spokoju.

Na jednej z wiodących stron szyickich czytamy:

"Ktoś kto pragnie być czujny przez całą noc [layat-ul-qadr], zobowiązany jest do szukania schronienia u nieskazitelnych (ma'sum)[32] - do których ta noc należy - na początku tej nocy, powinien wznieść ręce ku ich hojnego progu. Wytrwale powinien wznosić suplikacje, łagodnie i delikatnie, słowami i treścią która wzbudzi ich sympatię, powinien prosić ich aby obdarzyli go łaską czujności tej nocy. Następnie musi poddać i przekazać im całe swe istnienie, rozum, serce, duszę, cnoty i uczynki, i przez całą noc musi wystrzegać się aby nie popełnić czegoś co nie jest w harmonii z tym poddaniem..."[33]

Modlitwa która ma zaspokoić wszelkie dozwolone pragnienia, skierowana jest do ich 12 imamów. Tusi przekazał w "Misbah", że Hassan bin Ali Al Askari spisał taką du'a dla Abu Muhammada. Madżlisi wspominając o nie z autorytetu Ibn Babawayh który powiedział że modlitwa ta rozwiązuje wszystkie problemy i trudności.[34]

Więcej przykładów[35]

Uczeni Sunniccy na temat Rafidhah Szi`ah

Sufyan ibn `Uyainah (zm. 198H, rahimahullâh) powiedział:
"Każdy kto powstrzymuje się od osądzenia względem[36] `Uthmâna i `Aliego jest Szyitą. Nie można go uznać za wiarygodnego, ani z nim rozmawiać ani siedzieć. Każdy kto preferuje `Aliego nad `Uthmânem jest Rafidhî, który odrzuca narracje od Towarzyszy Wysłannika Allâha."[37]

Imâm ash-Shâfi'î (zm. 204H, rahimahullâh) powiedział:
"Nie widziałem innej grupy spośród heretyków którzy słyną bardziej z fałszu niż Râfidhi Shî'ah."[38]

I powiedział także:
"Przekazujcie wiedzę od każdego oprócz Râfidhi Shî'ah, gdyż zmyślają oni hadisy i czynią je częścią religii."[39]

Syn Imâma Ahmada (zm. 241H, rahimahullâh), `Abdullâh bin Ahmad bin Hanbal powiedział:
"Spytałem się mojego ojca o Râfidhah, na co odpowiedział: 'To ci którzy ubliżają Abû Bakr i `Umar'. Proś o błogosławieństwo dla `Umara i Abu Bakr'a, i oddal się od tych którzy ich nienawidzą"[40]

Al-Khallâl przekazał, że Abû Bakr al-Maruazî powiedział:
"Spytałem Abû `Abdillâh [Imâm Ahmad] co myśli o kimś kto ubliża Abû Bakr, `Umar i `Uthmân. Odpowiedział: "Uważam że nie jest muzułmaninem."[41]

Abû Zur´ah ar-Râzî (zm. 264H, rahimahullâh) powiedział:
"Jeśli ujrzysz kogoś kto poniża któregokolwiek z sahabów Wysłannika (sal allahu `alejhi ła sallam), wiedz że jest heretykiem (Zindîq)."[42]

Allâh (ta´âlâ) powiedział co znaczy:

»Muhammad jest posłańcem Allâha. Ci, którzy są razem z nim, są srodzy wobec niewiernych, a miłosierni względem siebie. Widzisz ich kłaniających się, wybijających pokłony, poszukujących łaski Allâha i Jego zadowolenia. Ich znamię jest na ich twarzach, od śladów wybijania pokłonów. Taka jest ich przypowieść w Torze i taka jest ich przypowieść w Ewangelii: "Są oni jak ziarno zasiane, które wypuszcza kiełek i (Allâh) je wzmacnia, i staje się twarde, i trzyma się prosto na swoim źdźble, wprawiając w podziw siewców" - to, żeby przez nich doprowadzić do wściekłości niewiernych. Allâh obiecał tym spośród nich, którzy uwierzyli i pełnili dobre dzieła, przebaczenie i nagrodę ogromną.« (Sûrah al-Fath, 48:29)

Ibn Kathîr powiedział o tym wersecie, "Na podstawie tego wersetu Imâm Mâlik (rahmatullâhi `alayhi) wywnioskował, że ci Râfidhah którzy nienawidzą sahabah (ridhwân Allâh `alayhim) są niewierni. Powiedział: "Są na nich wściekli, a ten kto jest wściekły na towarzyszy Wysłannika jest według tego wersetu niewierzącym."

Imâm al-Qurtubî powiedział, "Mâlik słusznie powiedział i poprawnie rozumował. Ktoś kto poniża jednego z nich, lub mówi o jednym z nich źle, sprzeciwił się Allahowi, Panu światów i zniósł prawa muzułmanów."[43]

Imâm Abu Muhammad ibn Khalf al-Barbahârî (zm. 329H, rahimahullâh) powiedział:
"Wiedz że najpodlejsi i najbardziej pogrążeni w niewierze są Râfidhah, Mu`tazilah i Dżahmiyyah, gdyż prowadzą ludzi ku zaprzeczeniu (Atrybutów Allâha) i apostazji."[44]


[1]  Wykorzystano między innymi: "`Aqidat Râwafidh" autorstwa `Abdullâh bin Muhammad as-Salafî. Z arabskiego na szwedzki tłumaczył Abû Usâmah Adîb bin Hamzeh el-Sâbi.

[2]  Sharhu Kitâb Fadhlil-Islâm, str. 13, przypis nr. 25

[3]  Marâdżi'aat fî Fiqh il-Wâqi, MNJ090004

[4]  Sahih al-Buchari, tom 6, nr. 151

[5]  Sahih al-Buchari, tom 6, nr. 378

[6]  Sahih al-Buchari, tom 9, nr. 145

[7]  Bardzo ważna uwaga: Cytaty pochodzące z szyickich źródeł, sunnici uznają jako kłamstwa i oszczerstwa przypisane Imamom takim jak al-Hasan, al-Husayn, Zayn al-`Abidîn, Zayd ibn `Alî czy Dża'far as-Sâdiq.  Dla przykładu, Szyici porzucili swą lojalność względem Zayda ibn `Alî gdy dowiedzieli się, że nie uznawał Abu Bakra i `Umara za niewiernych. (Târikh al-Madhâhib al-Islâmîyah, tom 2, str. 793)

Nidhâm-ud-Dîn Muhammad al-A'dhamî powiedział:

"Râfidhah uważają że ich 12 imamów są bezbłędni, znają to co skryte oraz mają wiedzę aniołów, proroków i wysłanników. Mówią że znają wszystko to co, oraz wszystko to co będzie i nic nie uchodzi ich wiedzy. Twierdzą także że znają wszystkie języki i że całą ziemia do nich należy. My (Ahl-us-sunnah łal-Dżam`ah) uważamy zaś że są oni zwykłymi ludźmi tak jak wszyscy inni, i że nie ma między nimi różnicy. Wśród nich są uczeni, i khalifowie i nie przypisujemy im nic czego sobie sami nie przypisali. Raczej się od tego oddalili i zakazali." ("ash-Shî´ah wal-Mut´ah", str. 6)

[8]  Usûl-ul-Kâfî str. 165.

[9]  Usûl-ul-Kâfî i Kitâb-il-Hudż'ah 258/1.

[10]  W innym piśmie powiedział także:

"...Zaprawdę Imâm ma wzniosłą pozycję, twórczy Khalifat, oraz władzę i panowanie nad wszelkimi atomami stworzenia (wszechświata)..." (al-Hukâmah al-Islamiyah, str. 52, [Beirut: at-Talî'ah Press, Arabic ed. 1979])

[11]  Faith of Shiah Islam, str. 32 (wydane przez "Muhamamdi Trust of Great Britain and Northern Ireland", 2 ed, 1983)

[12]  Sayed Akhtar Rizvi, w "Islam", str. 35 (Teheran, A Group of Muslim Brothers, 1973)

[13] Uczeni specjalizujący się w hadisach.

[14] Fasl-ul-Khitâb autorstwa Husayn bin Muhammad Taqî an-Nûrî at-Tabarsî, str. 32.

[15] Koran, 7:172.

[16] Koran, 7:129.

[17] Tak zwane zwodzenie będące częścią ich metodologii; otwarcie mówią jedną rzecz lecz w sercu mają na myśli co innego aby uchronić swoją wiarę.

[18] Chodzi tutaj o Muhadżirûn (tych sahabah którzy wraz z Prorokiem wyemigrowali z Mekki do Medyny), o czym mówią poprzednie wersety (Surah al-Haszr, 59:7-9).

[19] Sahabah którzy wyemigrowali z Mekki do Medyny.

[20] Sahabah którzy byli pomocnikami Proroka i Muhadżirûn w Medynie.

[21] Przekazał Imâm at-Tabarânî w "Al-Kabîr". Szeich al-Albâni potwierdził ten przekaz jako Sahîh (Sahîh al-Dżamî', 545).

[22] Przekazał Buchari (tom 5, nr. 22) i Muslim (tom 4, nr. 6168).

[23] str. 115.

[24] str. 522. Zobacz także przypis nr. 7.

[25] Ar. Al-Fahshâ': są to wszelkie złe uczynki, politeizm, kłamstwa, bezprawne odbieranie życia, fałszywe świadectwo etc.

[26] Ar. Al-Munkar: wszystko to co zostało zakazane w szari`ah, politeizm, niewiara, złe uczynki etc.

[27] Ar. Al-Baghi: wszelkiego rodzaju opresja.

[28] Tafsîr al-Qummî, str. 218.

[29] Mafâtîh-ul-Djinân, autorstwa `Abbâs al-Qummî, str. 114.

[30] al-Kunâ wal-Alqâb (55/2) autorstwa Abbâs al-Qummî.

[31] Przekazał także At-Tirmdhi, An-Nasa'i, Ibn Madżah, Ibn Abi Hatim oraz Ibn Dżarir. At-Tirmidhi powiedział że jest to przekaz, Hasan Sahih.'

[32] Odnosi się to do ahl-ul-bayt, czyli rodziny Proroka.

[33] Resorting (Tawassul) to Ahlul-Bait [http://www.al-shia.org/html/eng/books/suluk/70.htm ]

[34] Dua'a E Tawassul [http://www.duas.org/tawassul.htm]

[35] http://wp.planetaislam.com/category/bidah-innowacje/szyizm/herezje/

[36] tj. nie uznaje pierwszeństwa `Uthmâna nad `Alim.

[37] Przekazał Imâm Barbahârî w "Sharh-us-Sunnah", nr. 161.

[38] Ibn Taymiyyah w "Minhâdż-us-Sunnat-in-Nabawiyyah" 1/39

[39] Ibn Taymiyyah "Minhâdż-us-Sunnat-in-Nabawiyyah" str. 38

[40] Masâ’il wa Rasâ’il al-Marwiyyah ´an al-Imâm Ahmad bin Hanbal (2/357) autorstwa `Abdul-Ilâh bin Sulaymân al-Ahmadî.

[41] as-Sunnah (3/493) autorstwa al-Khallâl. Wypowiedź ta jest dowodem na to iż Imâm Ahmad uznał Rafidhâh za niewiernych.

[42] al-Khatîb al-Baghdâdî w "al-Kifâyah", str. 97

[43] "`Usûl Mathab-ish-Shî´ah al-Imâmiyyah al-Ithnâ ´Ashriyyah" autorstwa Nâsir al-Qafârî (3/1250).

[44] Sharh-us-Sunnah, nr. 141

Pokrewne artykuły:
> Warunki takfir
> Czy Szyici są muzułmanami?
> Główne sekty w Islamie
> Innowacje, Bid`ah
> Sahabah, towarzysze Proroka
> Uznanie czyjejś niewiary

 

:warszawa:   :jerozolima:   :kair:   :dubai:   :tajmahal:   :saba:   :medyna:   :mekka:
w   w   w   .   p   l   a   n   e   t   a   i   s   l   a   m   .   c   o   m