islam w świetle koranu i sunny jak rozumieli go salaf
podstawy islamu żydzi chrześcijanie historia islamu download ksišżki linki innowacje w islamie kobiety w islamie sunnah manhaj aqiidah allah wiara

 


W Imię Boga, Miłosiernego, Litościwego

Jak Prorok budował Państwo Islamskie?

Autor: Szeich Sâlih al-Fauzân
źródło: Wstęp do książki ‘The Methodology of the Prophets in Calling to Allâh’
Książka do ściągnięcia w formacie PDF pdf

Pierwsze do czego się wzywa, to rektyfikacja aqîdah (wiary) - nakazując by oddawano wszelką cześć jedynie Allahowi, zakazując szirk (bałwochwalstwa). Następnie nakazuje się modlitwę, płacenie Zakah (jałmużny), oraz resztę obowiązków i zakazów religijnych.

Jest to droga wszystkich Wysłanników, o czym mówi Allah: {Posłaliśmy do każdego narodu posłańca: “Czcijcie Boga i unikajcie bałwochwalstwa!”}(Surah an-Nahl, 16:36)

I Allâh, Wzniosły, powiedział: {My nie wysłaliśmy przed tobą żadnego posłańca, któremu nie dalibyśmy objawienia: “Nie ma boga, jak tylko Ja! Przeto czcijcie Mnie!” } (Surah al-An’âm, 6:90)

Gdy Prorok (صلى الله عليه وسلم) wysłał Mu’adha ibn Dżabal do Jemenu, powiedział mu, “Jedziesz do Ludu Księgi - niechaj pierwszą rzeczą do której ich będziesz zapraszał będzie świadectwo, że nikt nie zasługuje na cześć tylko Allah. Jeśli to przyjmą, obwieść im że Allah nakazał im pięć modlitw każdego dnia i nocy…”

Najlepszy przykład tego jak zaprasza się do Islamu, to droga Wysłannika (صلى الله عليه وسلم). Będąc w Mekce przez 13 lat, upominał ludzi o Tauhid (jedności Boga), przestrzegał przed Szirk (bałwochwalstwem), zanim nakazał im modlitwę, zakat, post i pielgrzymkę, zanim zakazał lichwy, cudzołóstwa, kradzieży i morderstwa.

Jak niewierni nasilili swe prześladowania względem Proroka (صلى الله عليه وسلم), i anioł gór przyszedł do niego, pytając czy chce aby zgniótł niewiernych między dwoma górami, Prorok rzekł, “Nie. Chcę być wobec nich cierpliwy, z nadzieją że Allah z ich potomstwa uczyni tych którzy, czczą jedynie Jego, nie przypisując mu żadnych towarzyszy.” (Sahih al-Bucharî i Sahih Muslim)[1]

Jeśli osoba która walczy o Islam pozbawiona jest tejże cechy, to zatrzyma się na samym początku drogi czując niechęć i frustrację.

Zatem każde wezwanie które nie jest zbudowane na tych fundamentach, i każda metodologia która nie jest metodologią Wysłanników będzie zniweczone i zdane na niepowodzenie. Najlepszym dowodem tego są dzisiejsze grupy (dżamâ’ât) które tworzą metodologie i programy dla swych członków, a wezwanie ich (dauah) różni się od metodologii Wysłanników.

Grupy te nie przywiązują wagi do Aqîdah (wiary) - z wyjątkiem niewielu - a w zamian zajmują się rektyfikacją rzeczy drugorzędnych.

Jedna grupa nawołuje do poprawy władzy i polityki, żąda wdrożenia szariatu w społeczeństwie. Żądają aby prawa i kary były wykonywane zgodnie z prawami Allaha, i owszem, jest to rzecz bardzo ważna, ale nie to jest najważniejsze. Jakże można walczyć o ustanowienie praw karnych względem złodziei i cudzołożników, zanim dołoży się wszelkich starań by ustanowić prawa Allaha względem politeistów (muszrik) - tych którzy kierują swą cześć ku innym niż Allahowi?!

Jakże możemy się domagać aby prawa Allaha były stosowane względem dwóch osób które spierają się o owcę lub wielbłąda, zanim będziemy się domagać aby prawa (hukum) Allaha były stosowane względem tych którzy czczą groby i bożki, czy tych którzy przeczą lub błędnie wierzą w Imiona i Atrybuty Allaha?! Czy ci ludzie nie są większymi przestępcami niż ci którzy cudzołożą, piją alkohol i kradną?!

Są to przestępstwa wobec stworzenia, zaś szirk (bałwochwalstwo) i zaprzeczanie Imion i Atrybutów Allaha są przestępstwem wobec Stwórcy, a prawo Stwórcy ma pierwszeństwo nad prawami stworzenia.

Ibn Taymiyyah napisał w al-Istiqâmah (1/466): “Grzechy te razem z właściwą wiarą (tauhid) są lepsze niż zepsuta wiara i brak tych grzechów.”

Inna grupa także wzywa do Islamu, ale ich metodologia także się różni od metodologii Proroków. Nie dbają o właściwą wiarę, lecz koncentrują się jedynie na oddawaniu czci i praktykowaniu zikr (wspominaniu Allaha) w sposób jaki to robią niektórzy Sufi.

Koncentrują się na podróżach (khurudż) jeżdżąc po różnych krajach, a wagę przykładają do tego ilu ludzi przyciągną, nie zważając na ich wiarę i wierzenia (aqîdah).

To wszystko jest innowacyjnym podejściem, gdyż zaczynają od rzeczy które Wysłannicy pozostawili na koniec swego wezwania. To tak jak ktoś kto chce uleczyć ciało, a głowa została ścięta. Aqîdah w religii to tak jak głowa w relacji do ciała.

Tak więc obowiązkiem tych grup jest sprostowanie swego zrozumienia, powracając do Księgi Allaha i Sunny, tak aby poznali w jaki sposób Prorocy Wzywali ludzi do Religii Allaha.

Zaprawdę, Allah Wzniosły Błogosławiony, poinformował nas, że władza i suwerenność - no co grupa o której wspomniałem na początku kładzie główny nacisk - nie zostanie uzyskana inaczej jak poprzez sprostowanie wiary (aqîdah) tak aby wszelka cześć i chwała kierowana była jedynie do Allaha, a czczenie wszystkiego pozostawione. Allâh powiedział (interpretacja znaczenia):

{A Bóg obiecał tym spośród was, którzy uwierzyli i którzy czynili dobre dzieła, iż uczyni ich namiestnikami na ziemi, jak uczynił namiestnikami tych, którzy byli przed nimi. I On umocni ich religię, którą dla nich wybrał, i zamieni ich obawę w bezpieczeństwo. Oni będą Mnie czcić, nie dodając Mi niczego za współtowarzyszy. A ci, którzy nadal pozostaną niewiernymi, to ludzie bezbożni!} (Surah an-Nûr, 24:55) [przeczytaj także Tafsir ibn-Kathir]

Ci ludzie chcą stworzyć Państwo Islamskie, zanim oczyszczą kraje z bałwochwalstwa które istnieje w formie kultu grobowców i oddawania czci zmarłym które niczym się nie różni od wcześniejszej czci al-Lâtal-Uzzâ i trzeciego Manât. Tak więc dążą do tego co niemożliwe.

Zaprawdę ustanowienie i stosowanie Praw Allaha (szari’ah), budowa Islamskiego Państwa, unikanie tego co zakazane, karanie zgodnie z szari’ah - wszystko to jest częścią tauhidu, i w nim jest ugruntowane. Jak więc możemy kierować swą uwagę na sprawy drugorzędne jednocześnie zaniedbując to co najważniejsze?

Allâh, Wzniosły Błogołsawiony, powiedział o Swym Proroku,

{Powiedz: “Oto jest moja droga! Ja wzywam do Boga na podstawie jasnego dowodu - ja i ci, którzy postępują za mną. Chwała niech będzie Bogu! Ja nie należę do bałwochwalców.”} (Surah Yûsuf, 12:108)

Tak więc najważniejszą cechą osoby która nawołuje do islamu (dâ’î) jest wiedza.

Natomiast grupy (dżamâ’ât) które powiązane są z dauah (nawołują do Islamu) różnią się między sobą. Każda grupa ustala inny program i działa według innej metodologii niż inne grupy. Jest to nieunikniona konsekwencja tego że przeczą metodologii Wysłannika (sall allahu alayhi wa sallam), gdyż jego metodologia jest jedną drogą, wolną od podziałów i rozbieżności. Allah powiedział:

{Powiedz: “Oto jest moja droga! Ja wzywam do Boga na podstawie jasnego dowodu - ja i ci, którzy postępują za mną.} (Surah Yûsuf, 12:108)

Ci którzy naśladują Proroka, kroczą tą drogą, nie różnią się i nie wprowadzają rozłamów. Ci którzy działają sprzecznie z tą drogą różnią się między sobą, o czym poinformował nas Allah,

{To jest Moja droga prosta! Postępujcie więc po niej i nie chodźcie po innych drogach, aby one nie oddzieliły was od Jego drogi Oto co nakazał wam Bóg! Być może, będziecie bogobojni!”} (Surah al-An’âm, 6:153)

I Allâh powiedział: {Zaprawdę, nie jesteś wraz z nimi odpowiedzialny iż oni rozdzielili swoją religię, i stali się sektami. Ich sprawa należy tylko do Boga; potem On im obwieści to, co oni czynili.} (Surah al-An’âm, 6:159)


[1 ]Sahih al-Bucharî, eng. trans. 4/300, nr. 454. Sahih Muslim, eng. trans. 3/987, nr. 4425.

Przyp. Tłum. Mekkah, Medyna i Taif jako jedyne zostały całkowicie uchronione od przed apostazją po śmierci Proroka.

 

:warszawa:   :jerozolima:   :kair:   :dubai:   :tajmahal:   :saba:   :medyna:   :mekka:
w   w   w   .   p   l   a   n   e   t   a   i   s   l   a   m   .   c   o   m