islam w świetle koranu i sunny jak rozumieli go salaf
podstawy islamu żydzi chrześcijanie historia islamu download ksišżki linki innowacje w islamie kobiety w islamie sunnah manhaj aqiidah allah wiara

 


W Imię Boga, Miłosiernego, Litościwego

Dâr-ul-Islâm czy Dâr-ul-Kufr?

Opracował Abu Anas Bin Marian
Z Arabskiego tłumaczył Abu Musa al-Albani

Na forum jednej z partii muzułmańskich, napisane zostało:

"Z terminologii muzułmańskiej, która nie jest zrozumiała dla wielu osób, wyjaśnienie terminów - Dar al Islam i Dar al Kufr. Oto ich definicje: Dar al Islam (Dom Islamu): To jest państwo, gdzie są spełnione dwa warunki:

- prawo w państwie jest muzułmańskie
- sultan jest muzułmański. Sultan oznacza tutaj władzę, a także siłę, która pilnuje porządku w państwie.

Jeśli te dwa warunki są spełnione to Dar jest muzułmański, nawet jeśli większość ludzi mieszkających w państwie nie są muzułmanami (Kuffar).

Dar al Kufr (Dom Kufru): To jest państwo, gdzie jeden z powyższych warunków nie jest spełniony, nawet jeśli większość ludzie jest muzułmanami. [...] Terminologia ta wzięta jest z hadisu Proroka (sal allahu alejhi wa salaam):

Wołaj ich do islamu, a następnie wołaj ich, aby przyszli z ich dar (Dar al Kufr) do dar emigrantów (Dar al Islam) [ bez odnośnika ]

Tak też, zgodnie z ichnią definicją cały dzisiejszy świat jest Dâr-ul-Kufr, ponieważ twierdzą, że jeśli choć jedno prawo nie jest zgodne z Szari`ah, wtenczas obszar ten staje się Dâr-ul-Kufr.

Cytat:" Nie ma obecnie na świecie państwa, które uprawomocnia system władzy nakazany przez islam. Wszystkie państwa, pomimo tego, że zamieszkane są w większości przez muzułmanów, rządzone są według praw Kufr (praw niemuzułmańskich)." [ bez odnośnika ]

Nie mamy jednak zaszczytu dowiedzieć się, czyja to jest definicja, gdyż nie podano żadnego źródła na to stwierdzenie. Domyśleć się można jedynie, że definicja ta zaczerpnięta jest od Sayyeda Qutba i innych myślicieli. Sayyed Qutb pisze:

"Dziś jesteśmy w Dżahiliyyah[1], takiej jaka istniała u świtu Islamu, a nawet bardziej gnębiącej. Wszystko w okół nas to Dżahiliyyah..." (Ma`aalim fit-Tariq, str. 21, 17 edycja, 1991)
"Do społeczeństwa Ignorancji (al-Mudżtama' al-Dżahiliyy) należą wszystkie społeczeństwa które twierdzą, że są społeczeństwami muzułmańskimi..." (Ma`aalim fit-Tariq, str. 103, 17 edycja, 1991)

Przyjrzyjmy się jednak, jak uczeni Ahl-us-Sunnah wal-Dżam`ah definiują Dâr-ul-Islâm i Dâr-ul-Kufr.

Imâm al-Buhûtî powiedział w "Szarh-al-Iqnâ",

"Kraj niewiary (Dâr-ul-Kufr) to kraj, w którym szirk i bałwochwalstwo jest jawne i dominuje."

Imâm ash-Shawkânî (rahimahullâh) powiedział:

"To co bierze się pod uwagę, to czyje słowo jest dominujące. Jeśli nakazy i zakazy są pod władzą muzułmanów, a niewierni, którzy się tam znajdują mogą jedynie manifestować swe bałwochwalstwo tylko dla tego, że muzułmanie na to zezwalają, to uznawane jest to jako Dâr-ul-Islâm. Obrzędy, które jawnie praktykują niewierni, nie są szkodliwe, ponieważ nie są okazywane z powodu ich władzy czy siły. Jeżeli zaś sytuacja byłaby odwrotna, to kraj także byłby w odwrotnej sytuacji [Dâr-ul-Kufr]." (as-Sayl al-Dżarâr, 4/575)

Imâm Siddîq Hasan Khân (rahimahullâh) powiedział:

"Jeśli nazywamy krajami chrześcijańskimi te kraje, które kiedyś były pod władzą muzułmanów, a następnie zostały zdobyte przez chrześcijan, to istnieją różnice opinii czy kraj ten nadal jest krajem Islamu czy też krajem chrześcijan. Ibn Hadżar al-Makkî i inni twierdzą, że Dâr-ul-Islâm nigdy nie może stać się Dâr-ul-Kufr. Jako dowód podają słowa Allaha (przekazane w Hadith Qudsi):

"Islâm dominuje, nie będąc zdominowany."[2]

Jednak łańcuch narratorów tego hadisu jest krytykowany, ad-Dâraqutnî przekazał go od 'Â`idh bin 'Amr al-Muzanî.

Inni mówią, że kraj ten staje się Dâr-ul-Kufr tylko wtedy, gdy graniczy z Dâr-ul-Kufr.

Inni mówią, że nie może stać się Dâr-ul-Kufr tak długo, jak istnieje w nim Islamski rytuał religijny, który jest jawnie praktykowany. Jeśli jednak wszystkie Islamskie rytuały zanikną, wtedy zmienia się w Dâr-ul-Kufr, co miało miejsce w al-`Imâdiyyah. Taką opinię utrzymywał Abu Hanifa (rahimahullâh).

Inni mówią, że wymagane są trzy warunki, aby Dâr-ul-Islâm zmienił się w Dâr-ul-Kufr:

1. Życie i majątki muzułmanów przestają być bezpieczne.

2. Kraj ich graniczy z krajem nie-muzułmanów.

3. Zaczynają w nim panować prawa bałwochwalców.

Inni jeszcze mówią, że Dâr-ul-Islâm to obszar, którym zarządza i w którym sądzi muzułmański władca, podczas gdy Dâr-ul-Kufr to obszar, którym zarządza i w którym sądzi nie-muzułmański władca." (Dalîl-ut-Tâlib bi Ardżah-il-Matâlib, str. 238-239.)

Spytano Imâma `Abdur-Rahmân bin Hasan Âl ash-Shaykh (rahimahullâh):

"Czy kraj staje się Dâr-ul-Kufr, jeżeli istnieją w nim at-Taughît (bożki)[3], które nie są zwalczane?"

Odpowiedział:

"Nie należy wyciągać pochopnych wniosków, gdyż może istnieć grupa muzułmanów w takim kraju, która manifestuje Islâm. To przesłanie, które rozprzestrzeniło się z Nadżd i mocno się zakorzeniło na półwyspie arabskim, zostało przyjęte przez ludzi. Wiemy, że przyjęli je ludzie w Afganistanie i w Somalii. W obu tych krajach istnieją ludzie, którzy manifestują Tauhîd. To samo tyczyć się może innych ludów. Przesłanie to dotarło do wszystkich krajów. Dlatego nie wolno wyciągać pochopnych wniosków." (ad-Durar as-Sunniyyah (9/254))

Imâm Ibn Muflih (rahimahullâh) powiedział:

"Jeśli większość praw w danym kraju to prawa Szari`ah, to jest to Dâr-ul-Islâm, jeśli zaś większość praw w danym kraju nie są to prawa Szar`iah, to jest to Dâr-ul-Kufr." (ad-Durar as-Sunniyyah (9/254))

W Fatâwal-Ladżnatud-Dâ'imah czytamy:

"Każdy kraj lub rejon, w którym władcy i organy władzy utrzymują granice wytyczone przez Allaha i sądzą zgodnie z Islamską Szari`ah, a ludzie są w stanie wykonywać to, do czego zostali przez Islam zobowiązani, uznawany jest za Dâr-ul-Islâm (kraj Islamu). [...]

Każdy kraj lub rejon, w którym władcy i organy władzy nie utrzymują granic ustalonych przez Allaha i nie sądzą tych, którzy znajdują się pod ich opieką według praw Islamu, i gdzie muzułmanie nie są w stanie ustanowić praktyk Islamu, jest Dâr-ul-Kufr (krajem bałwochwalstwa). Przykładem jest Mekka przed jej zdobyciem, gdy była Dâr-ul-Kufr. To samo tyczy się każdego kraju, w którym ludzie należą do religii Islamu, lecz ci, którzy mają władzę, sądzą według innych praw, niż prawa objawione przez Allaha, a muzułmanie nie są tam w stanie ustanowić rytuałów/praktyki swej religii." (Fatâwal-Ladżnatud-Daa'imah, 12/51)

Według Uczonych ze szkoły szaficikiej, Dâr-ul-Kufr musi spełnić następujące warunki aby się nim stało:

"1. Rząd wdraża prawa całkowicie sprzeczne z Szari`ah, tak że muzułmanie nie mogą swobodnie praktykować swej religii.

2. Kraj graniczy z innymi krajami, w których istnieją podobne warunki (nie-islamskie), i nie jest otoczony Dâr-ul-Islâm.

3. Pokój i bezpieczeństwo muzułmanów jest w zagrożeniu. Mogą być zaatakowani w każdej chwili, ponieważ ich bezpieczeństwo nie jest zapewnione przez rząd." (Szâmi, tom.4, str.175; Karachi)

Przeczytaj także:
> Wątpliwości w kwestii Dar-ul-Islam i Dar-ul-Kufr
> Hidżrah i Dar-ul-Islam
> Warunki rewolucji przeciwko władcom muzułmańskim

 


[1] Dżahiliyyah, była to era skrajnej ignorancji która porzedziła Islam. Al-Mudżtama' al-Dżahiliyy czyli społeczeństwo Ignorancji, to Dar-ul-Kufr.

[2] Imâm al-Albânî powiedział o tym hadisie: "Dobry (Hasan)". (Irwâ’-ul-Ghalîl (5/106))

[3] Szeich Muhammad ibn `Abdul-Wahhab powiedział:

"At-Taughît (bożków) jest wiele. Na ich czele stoi pięć:

1.        Iblîs (szatan) - przekleństwo Allaha nad nim

2.        Ktokolwiek jest czczony i na to zezwala

3.        Ktokolwiek wzywa ludzi, by go czcili

4.        Ktokolwiek twierdzi, że posiada jakąkolwiek część wiedzy skrytej (al-Ghayb)

5.        Ktokolwiek sądzi według czegoś innego niż Objawienia Allâha" (Thalathat-il-Usûl)

 

:warszawa:   :jerozolima:   :kair:   :dubai:   :tajmahal:   :saba:   :medyna:   :mekka:
w   w   w   .   p   l   a   n   e   t   a   i   s   l   a   m   .   c   o   m