islam w świetle koranu i sunny jak rozumieli go salaf
podstawy islamu żydzi chrześcijanie historia islamu download ksišżki linki innowacje w islamie kobiety w islamie sunnah manhaj aqiidah allah wiara

 


W Imię Boga, Miłosiernego, Litościwego

Dâr-ul-Islâm czy Dâr-ul-Kufr?

Opracował Abu Anas Bin Marian
Z Arabskiego tłumaczył Abu Musa al-Albani

Na stronie jednej z partii muzułmańskich, napisane zostało:

To, że Dar-ul-Islam staje się Dar-ul-Kufr, kiedy prawa Kufru uwidaczniają się jawnie, jest to opinia szkoły malikickiej, hanbalickiej i znanych hanafi, takich jak: Abu Yusuf i Mohammed. 

Oto źródło:
Badae' Al Sanae' 7/130-131,
Ibn A'bdin 3/253,
Keshaf Al Kina' 3/43,
Al Insaf 4/121,
Al Mudawena 2/22

[ bez odnośnika ]

Podobnie jak w przypadku nad interpretacji hadisu, który użyty został przez Abu Umara jako dowód na to, że muzyka jest dozwolona[1], tak i tutaj mamy do czynienia z mydleniem oczu.

Po pierwsze. Nasz anonimowy uczony napisał:

"Dar-ul-Islam staje się Dar-ul-Kufr, kiedy prawa Kufru uwidaczniają się jawnie."

Z definicji tej zrozumieć możemy, że jeśli jakiekolwiek prawo kufru staje się jawne, wtenczas kraj przestaje być Dâr-ul-Islâm. Niemniej jednak słowo, które użyte zostało przez uczonych na których nasz anonimowy intelektualista się powołuje, to "Dhahara". Dhaharah znaczyć może zarówno jawny, jak i dominujący, zwycięski lub panujący.

W Koranie słowo to użyte zostało między innymi w Surze at-Taubah,

{...Skoro oni, kiedy mają przewagę [يَظْهَرُو] nad wami...} (At-Taubah, 9:8) [2]

{...On posłał swego Apostoła dla opowiadania świętej wiary i wzniesienia jej chwały na upadku innych wyznań [لِيُظْهِرَهُ]...} (At-Taubah, 9:33)[3]

Słowo to znajdujemy też między innymi w następującym hadisie

Przekazał Al-Mughîra bin Shu'ba, że Prorok (sall allahu `alejhi ła sallam) powiedział, "Grupa mych stronników pozostanie zwycięska / dominująca, aż nadejdzie Rozkaz Allaha (Godzina Ostateczna) a oni nadal będą zwycięscy [ Dhâhirûn ]." (Sahih al-Buchâri, [eng. trans. Vol 9, Book 92, Number 414]) [4]

Imâm `Abdul-Latîf Âl asz-Szeich (rahimahullâh) powiedział:

"Tak, Hanâbilah i inni byli opinii, że kraj w którym panują prawa kufru a prawa islamu są niewidoczne, taki kraj jest krajem kufru. Jeśli natomiast istnieją w nim oba [zarówno prawa kufru jak i prawa islamu], to jak mówi Szeich-ul-Islâm, bierze się pod uwagę oba, nie uznając kraju jako całkowicie Dâr-ul-kufr, ni Dâr-ul-Islam." (Misbâh-udh-Dhalâm, str. 23.)

Po drugie, przyjrzyjmy się co tak naprawdę powiedzieli uczeni, na których powołuje się nasz anonimowy autor.

1 - Al Mudawena 2/22

Imâm `Abdur-Rahmân bin Qâsim (rahimahullâh) powiedział:

"Wtedy miasto to (Makkah) było Dâr-ul-Harb, ponieważ prawa ignorancji (dżahiliji) w nim panowały (Dhâhirah)." (al-Mudawwanah al-Kubrâ (1/462))

2 - Badae' Al Sanae' 7/130-131

Imâm Abû Bakr al-Kâsânî al-Hanafî (rahimahullâh) - autor Badâ’i´-us-Sanâ’i´ - powiedział:

"Nie istnieją różnice opinii wśród naszych stronników[5], że kraj niewiary (Dâr-ul-Kufr) staje się krajem Islamu (Dâr-ul-Islâm) gdy zaczynają panować (dhahara) w nim prawa Islamskie. Z drugiej strony różnią się w kwestii, kiedy kraj Islamu (Dâr-ul-Islâm) staje się krajem niewiary (Dâr-ul-Kufr). Abû Hanîfah powiedział:

"Staje się nim jedynie po spełnieniu trzech warunków:

Pierwszy: Prawa kufru panują (dhahara) w kraju.

Drugi: Graniczy z [innym] krajem niewiary.

Trzeci: Muzułmanie ani niewierni, którym zapewniono bezpieczeństwo (Ahl-udh-Dhimmah) nie mają w nim pierwszego rodzaju bezpieczeństwa, muzułmańskiego bezpieczeństwa."

Abû Yûsuf i Muhammad (rahimahumâ Allâh) powiedzieli:

"Kraj staje się krajem niewiary (Dâr-ul-Kufr), gdy prawa kufru w nim dominują (dhahara)."

Ich tok myśli oparty jest na tym, że kraj Islamu (Dâr-ul-Islâm) bądź kraj niewiary (Dâr-ul-Kufr) powiązany jest z Islâmem lub Kufrem. Słowa "Islâm" i "Kufr" przypisane są danemu krajowi, w zależności od tego czy Islâm czy niewiara panuje w kraju. Tak samo raj zwany jest domeną pokoju (Dâr-us-Salâm) a ogień zwany jest domeną wiecznego przekleństwa (Dâr-ul-Bawâr), ponieważ w jednej domenie istnieje pokój, a w drugiej istnieje wieczne przekleństwo. Tak więc kraj uznawany jest za kraj islamu, bądź kraj niewiary w zależności od tego jakie prawa w nim panują. Jeśli więc w danym kraju panują prawa niewiary, staje się ono krajem niewiary i powiązanie kraju z niewiarą uznawane jest za prawidłowe. I kraj staje się krajem Islamu, jeśli panują w nim prawa Islamu bez żadnych dodatkowych warunków. Tak samo kraj staje się krajem niewiary, jeśli panują w nim prawa niewiary - a Allâh wie lepiej.

Co do rozumowania Abû Hanîfy (rahimahullâh), oparte jest ono na tym że kraj nie zależny jest od islamu czy niewiary. Ma on raczej na myśli bezpieczeństwo i strach. Znaczy to, że jeżeli muzułmanie żyją w absolutnym bezpieczeństwie, podczas gdy niewierni żyją w absolutnym strachu, to jest to Dâr-ul-Islâm. Jeśli zaś niewierni żyją w absolutnym bezpieczeństwie, a muzułmanie w absolutnym strachu, to jest to Dâr-ul-Kufr. Prawa oparte są na bezpieczeństwie i strachu, a nie na Islamie i Kufr." (Badâ’i-us-Sanâ’i (6/112).)

3 - Al Insaf 4/121

Imâm al-Mardâwî al-Hanbalî (rahimahullâh) - autor "al-Insâf" - powiedział:

"Dâr-ul-Harb jest krajem w którym prawa niewiary dominują." (al-Insâf (4/121).)

4 - Keshaf Al Kina' 3/43,

Imâm al-Bahûtî al-Hanbalî (rahimahullâh) - autor Kashshâf-ul-Qinâ´- powiedział:

"Hidżrah jest obowiązkiem każdego z poszczególna, kto nie jest w stanie okazywać swej religii w kraju niewiary, będący krajem w którym prawa niewiernych dominują." (Kaszszâf-ul-Qinâ (2/1265))

Podsumowanie

Ewidentne jest zatem, że uczeni na których anonimowy autor się powołał, nie uznawali Dâr-ul-Islâm za Dâr-ul-Kufr, tylko dla tego że ujawniły się w nim prawa Kufru. Uznawali raczej kraj za Dâr-ul-Kufr, gdy prawa Kufru zaczęły w nim dominować!

Warto jednak pamiętać, że opinia przedstawiona przez ową partię, jest opinią Sayyeda Qutba. Napisał on:

"Zaprawdę, podstawową kwestią jest tu Imân lub kufr, Islâm lub Dżahiliyyah, prawo (Szari`ah) lub namiętności. Nie ma nic pomiędzy. Wierzącymi są ci, którzy sądzą według tego co Objawił Allâh, nie zniekształcają z tego ani jednej litery, i nie zamieniają nic. A niewierni, gnębiciele i grzesznicy, to ci którzy nie sądzą według tego co objawił Allâh. Władcy albo utrzymują Szari`ah w całości (kâmilatan), i są w Islamie, bądź też utrzymują inne prawa, na które Allâh nie dał żadnego autorytetu, więc są niewiernymi, gnębicielami i grzesznikami." (az-Zilâl, 2/887-888)

I powiedział,

"Zaprawdę, ktoś kto posłuszny jest prawom innego człowieka, które sam sobie wymyślił, nawet jeśli jest to rzecz znikoma (dżuz'iyyah saghîrah), ten staje się poganinem (Muszrik). Nawet jeśli pierwotnie był muzułmaninem i tak uczynił, to opuszcza Islâm i popada w szirk, bez względu na to czy nadal powtarza 'lâ ilâha ill allâh' językiem, jeśli bierze od innych niż Allâha i posłuszny jest komu innemu niż Allahowi." (az-Zilâl, 3/1198)

Więcej na temat posłuszeństwa innym niż Allahowi oraz popadnięciu w niewiarę z tego powodu.


[1] http://www.planetaislam.com/praktyka/watpliwosci_muzyka_dozwolona_islam.htm

[2] Wg. angielskiego tłumaczenia Taqi-ud-Dîn al-Hilâli & Muhammad Muhsin Khan:

{How (can there be such a covenant with them) that when you are overpowered by them...}

[3] Podane tu jest tłumaczenie Jana Murzy Buczackiego, które bliższe jest znaczeniu Koranu. Wg. angielskiego tłumaczenia Taqi-ud-Dîn al-Hilâli & Muhammad Muhsin Khan:

{It is He Who has sent His Messenger (Muhammad SAW) with guidance and the religion of truth (Islâm), to make it superior over all religions}

[4] Narrated Al-Mughira bin Shu'ba:

The Prophet said, "A group of my followers will remain predominant (victorious) till Allah's Order (the Hour) comes upon them while they are still predominant (victorious)."

[5] Ahnâf, czyli uczonych szkoły hanafickiej.

 

:warszawa:   :jerozolima:   :kair:   :dubai:   :tajmahal:   :saba:   :medyna:   :mekka:
w   w   w   .   p   l   a   n   e   t   a   i   s   l   a   m   .   c   o   m