islam w świetle koranu i sunny jak rozumieli go salaf
podstawy islamu żydzi chrześcijanie historia islamu download ksišżki linki innowacje w islamie kobiety w islamie sunnah manhaj aqiidah allah wiara

 


W Imię Boga, Miłosiernego, Litościwego

Rebelia przeciwko muzułmańskim władcom

Tłumaczenie z angielskiego i opracowanie: Abu Anas al-Lechistani

1. Pozycja Sahabah

Anas Ibn Maalik powiedział: "Starszyzna wśród Towarzyszy Wysłannika zabronili nam mówiąc: 'Nie przeklinajcie  tych którzy mają władzę (Umaraa), i nie bądźcie nie uczciwi wobec nich, i nie nienawidźcie ich i miejcie Taquaa (bogobojność) - gdyż zaprawdę sprawa jest blisko." [i]
 

Ziyaad ibn Kusaib al-Adawiyy powiedział: "Byłem razem z Abu Bakrah pod amboną Ibn Aamir'a. Przemawiał i był ubrany w ładne szaty. Abu Bilaal powiedział: 'Spójrz na naszego Amira odzianego w szaty ludzi nieposłusznych." Abu Bakrah na to powiedział, 'Bądź cicho. Słyszałem jak Wysłannik Allaha powiedział: 'Ktokolwiek poniża Sułtana (władcę) Allaha na ziemi, zostanie poniżony przez Allaha.'" [ii]

Ibn Abdul Barr przekazał ze swoim Isnaad (łańcuchem) że Abu Dardaa (radi allahu `anhu) powiedział, "Zaprawdę, pierwszą oznaką hipokryzji u człowieka jest jego potępianie i upominanie swego przywódcy (Imama)." [iii]

3. Imaam al-Barbahaari (zmarł.329H) - rahimahullaah, powiedział:

"Jeżeli zobaczysz człowieka który robi suplikacje przeciwko władcy, wiedz że jest on osobą innowacji. Jeżeli zobaczysz człowieka który robi suplikacje aby władca był rzetelny, wiedz że jest on człowiekiem sunny, insha Allaah."[iv]

4. Fudayl Ibn `Iyaad (zmarł.187H) powiedział:

"Jeżeli miałbym jedną prośbę (do Allaaha) która była by spełniona, nie robił bym jej w intencji nikogo innego jak tylko władcy." Spytano go, 'O Abu `Ali, wytłumacz nam, odpowiedział, 'Gdybym prosił we własnej intencji, przyniosło by to korzyść tylko mnie samemu. Lecz gdybym prosił w intencji władcy, przez co został by sprostowany, za czym poddani i kraj zostaną uporządkowani".[v]

5. Shaykhul-Islaam `Abdul-`Aziiz Ibn `Abdullaah Ibn Baaz (zmarł.1420H):

rahimahullaah - został spytany "Czy metodologią Salaf jest krytykowanie władców z ambon? Jaka jest metodologia Salaf w doradzaniu władcom?" Odpowiedział, "Metodologią Salaf nie jest krytykowanie władców z ambon, gdyż wzbudza to chaos, i niesie za sobą nie słuchanie i nieposłuszeństwo w tym co jest dobre. Oznaczało by to pochłonięcie tym co szkodzi i nie ma korzyści. Sposób w jaki salaf doradzali, było pisanie listów do władców, lub doradzanie uczonym którzy następnie doradzali władcy, aż kierował się ku dobru. Więc można sprzeciwiać się złu nie wymieniając po imieniu osoby która tego zła dokonuje.

Tak więc można się sprzeciwiać cudzołóstwu, środkom odurzającym i odsetkom nie wymieniając osoby która tego dokonuje. Wystarczającą opozycją grzechów jest przestrzeganie przed nimi nie wymieniając że taka czy inna osoba jest w nie pogrążona, czy jest nią władca lub ktokolwiek inny.

A gdy fitnah (próba, nieszczęście) pojawiła się za czasów `Uthmaana (radiyallaahu `anhu), niektórzy ludzie powiedzieli do Usaamah Ibn Zayd (radiyallaahu `anhu), 'Czy nie porozmawiasz z `Uthmanem?' Na co odpowiedział, "Czy myślicie że z nim nie rozmawiałem, tylko dla tego że nie słyszeliście tego ode mnie? Zaprawdę porozmawiam z nim na temat tego co jest między nim a mną, nie ujawniając przy tym sprawy której nie ujawniłbym jako pierwszy.[vi]" [vii]

6. Ahmed ibn Hanbal:

"Sunną na której znajdywał się Wysłannik jest ...

9.Cierpliwość pod sztandarem tego który ma władzę, jakikolwiek by nie był, sprawiedliwy czy nie.

10. Nie wychodzimy przeciwko [nie robimy rewolucji] przeciwko władcom mieczem, nawet jeżeli są niesprawiedliwi i uciskający.

11. Nie uznajemy nikogo spośród ludzi Tauhiid za niewiernego, nawet jeżeli popełniają poważne (wielkie) grzechy." [viii]

Prorok powiedział: "Istnieją trzy rzeczy ku którym serce muzułmanina nigdy nie czuje nienawiści i żalu (złości): wykonywanie uczynków szczerze dla Allaha, bycie posłusznym wobec władców (walaatul-amr) i trzymanie się ich grupy (dziamaah) - gdyż zaprawdę, ich suplikacje obejmują tych którzy są za nimi (tych nad którymi mają władzę)." [ix]

Abu `Abdullah ibn Ukaim powiedział: "Nigdy, przenigdy nie pomogę w przelaniu krwi Khalifa po Uthmanie." Spytano się go, 'O Abu Ma`bad, czy pomagałeś (w przelaniu jego krwi)?' Odpowiedział, 'Zaprawdę, uważam że wspomnienie jego błędów i wad było pomocą w (przelaniu jego krwi).'" [x]

Ahmad Ibn Hanbal powiedział także:

"...Ktokolwiek buntuje się przeciwko przywódcy spośród przywódców Muzułmanów, po tym jak ludzie zgodzili się (z jego przywództwem) i zjednoczyli się za nim, po tym jak potwierdzili khaliifah (władzę, przywództwo) dla niego, w jakikolwiek sposób khaliifah ten został objęty, z ich upodobaniem i akceptacją czy też przez (jego) siłę i dominację (nad nimi), wtedy ten buntownik sprzeciwił się Muzułmanom, oraz zaprzeczył narracjom Wysłannika (sal allahu alejhi ła sallaam). A jeżeli ten który zbuntował się przeciwko władcy zmarł, zmarł by śmiercią ignorancji.

Zabijanie tego kto jest u władzy nie jest dozwolone, i nie jest też dozwolone komukolwiek buntować się przeciwko niemu. Ktokolwiek tego dokonuje jest innowatorem, [i znajduje się] na czym innym niż na Sunnie i [właściwej] drodze." [xi]

7. Szeich ul Islaam ibn Taymiyyah (zmarł 728H) powiedział:

"Ludzie mieli różne zdania i spierali się w przypadku grzesznego i nieświadomego władcy. Czy należy mu się posłuszeństwo we wszystkim co nakazuje dotyczącego posłuszeństwa Allaha, i czy jego decyzje prawne oraz dotyczące rozdzielania (jałmużny, itp.) mają być wykonywane, jeżeli jest w nich sprawiedliwy? Czy też nie należy mu się posłuszeństwo i żadne z jego decyzji prawnych i dotyczących rozdzielania (jałmużny, itp.) nie mają być przestrzegane? Czy też należy rozróżnić pomiędzy głównym Imamem (przywódcom wszystkich muzułmanów) a sędzią i innymi ludźmi (którzy mają niższe stopnie władzy)?

Istnieją trzy opinie. Najsłabszą z nich wśród Ahlus-Sunnah jest, 'Odrzucenie wszystkich jego rozkazów, jego decyzji prawnych i rozdzielania...' Najbardziej prawidłową z tych opinii wśród Ahlus-Sunnah, Uczonych i prawników jest pierwsza, 'Należy mu się absolutne posłuszeństwo, i podobnie należy mu się absolutne (posłuszeństwo) w czymkolwiek nakazuje z posłuszeństwa Allaha, oraz w podejmowanych przez niego decyzjach prawnych i rozdzielaniu. Tak jest w przypadku nieświadomego sędziego oraz także gnębiciela - jego wyroków i (decyzji) o rozdzielaniu (jałmużny, itp.), gdy są one sprawiedliwe mają być wykonane zgodnie z tą opinią, która jest opinią większości prawników (fuqahaa)." [xii] 

8. Ibn ul Qayyim (rahimahullah, uczeń Ibn Taymiyyah) powiedział

"Jest to poważna sprawa, zawierająca wiele korzyści, a z powodu ignorancji w tej sprawie wielki błąd spadł na szariah... Prorok (sal allahu alejhi ła sallaam) ustalił dla swojej Ummy, obowiązek odrzucania zła, aby przez odrzucanie zła, dobro które kocha Allah i jego Wysłannik (sal allahu alejhi ła sallaam) zostało osiągnięte. A gdy odrzucanie (odpieranie) zła prowadzi do tego co jest gorsze i bardziej nie lubiane przez Allaha i Jego wysłannika (sal allahu alejhi ła sallaam), wtedy odrzucanie zła nie jest dozwolone - nawet jeżeli Allah nienawidzi tego i nie znosi tych którzy tego (zła) dokonują. To jest tak jak z przeciwstawianiem się (inkaar) królom, i tym którzy mają władzę poprzez występowanie przeciwko nim (z bronią, aby ich zwalczać), gdyż zaprawdę, jest to podstawą i podłożem wszystkich nieszczęść aż do końca czasu.

Towarzysze prosili Wysłannika (sal allahu alejhi ła sallaam) o pozwolenie zabicia władców (Umaraa`) którzy opóźniają modlitwę poza ustalony czas, mówiąc, 'Czy nie powinniśmy ich zabić?' Na co Wysłannik (sal allahu alejhi ła sallaam) powiedział, 'Nie, tak długo jak ustalają modlitwę', i powiedział także, 'Ktokolwiek widzi coś u swego władcy (amiir) czego nie lubi, niech uzbroi się w cierpliwość i niech nie będzie nieposłuszny władcy.'

Ktokolwiek zastanowi się nad najmniejszymi i największymi nieszczęściami które wydarzyły się w Islamie, zrozumie że wynikają one ze zlekceważenia i zmarnowania tej reguły, oraz z braku cierpliwości w doświadczaniu zła. Usiłując je zakończyć, pojawia się większe zło. Wysłannik (sal allahu alejhi ła sallaam) doświadczał najgorszego zła w Mekce i nie mógł go zmienić. Faktem jest że nawet po tym jak Allaah otworzył Mekkę dla muzułmanów (dał im zwycięstwo), i gdy stała się Darul-Islaam, Wysłannik (sal allahu alejhi ła sallaam) był zdecydowany zmienić Kaabę i przywrócić ją do fundamentów na których Abraham (alejhi salaam) ją zbudował. Jednak mimo że był w stanie tego dokonać, powstrzymał się obawiając się że coś gorszego mogło by się wydarzyć, z powodu braku tolerancji Qureysz, ponieważ byli nowi w Islamie i niedawno zostawili niewiarę - i z tego powodu nie pozwolił przeciwstawiać się władcom (Umaraa`) (używając siły) zważając na wielkość następujących skutków..." [xiii]

9. Szeich i Imaam `Abdul-Latiif ibn `Abdur-Rahmaan ibn Hasan Aal Szaikh (rahimahullah) powiedział:

"...A ludzie którzy cierpią, nie wiedzą, że z wyjątkiem `Umar ibn `Abdul Aziiz i kogokolwiek Allah chciał spośród Banii `Umayyah, nieszczęścia, bezczelność, używanie broni (przeciwko ludziom) i korupcja pojawiała u większości władców (wullaat) Islamu od czasu Yaziid ibn Mu`awiyah aż do dziś. Jednak równolegle z tym, sposób i zachowanie wybitnych uczonych i wielkich przywódców (religijnych) względem władców jest dobrze znany i sławny - nie podnoszą oni ręki przeciwko posłuszeństwu w tym co Allah i Jego Wysłannik (sal allahu alejhi ła sallaam) nakazali z rzeczy ustalonych i obowiązkowych w Islamie.

Podam przykład. Hadźdźadź ibn Yusuf ath-Thaqafii, który słynie wśród Ummy, z opresji, represji, nadmiernego rozlewu krwi (Muzułmanów). Profanacji miejsc świętych, zabicia kogo zabił z dostojników Ummy takich jak Sa`iid ibn Dziubair. Oblegania Ibn az-Zubair mimo że schronił się w Haram, czyniąc dozwolonym to co święte i uświęcone. Zabicia Ibn az-Zubair, mimo że Ibn az-Zubair złożył mu przysięgę posłuszeństwa, a ludzie Mekki, Medyny, Yemenu i większej części Iraku złożyli przysięgę posłuszeństwa (wierności) Ibn az-Zubair, podczas gdy al Hadźdźadź był tylko zastępcą Marwana a następnie jego syna `Abdul-Malik, a nikt z khulafaa` (następców) nie złożył przysięgi Marwanowi, i nikt wśród ludzi wpływowych, ludzi władzy nie złożył mu przysięgi. Mimo tego, nikt z ludzi wiedzy nie wahał się przed posłuszeństwem i stosowaniem się do filarów i obowiązków Islamu w których posłuszeństwo jest dozwolone.

Ibn `Umar i inni towarzysze Wysłannika (sal allahu alejhi ła sallaam) którzy spotkali al-Hadźdźadź nigdy nie walczyli z nim, ani też nie zaniechali mu posłuszeństwa w sprawach przez które Islam jest ustalony i imaan udoskonalony. Podobnie Tabi`iin (uczniowie Sahabah) tacy jak Ibn al-Musyyib, al-Hasan al-Basrii, Ibn Siriin, Ibrahiim at-Taimii i inni z przywódców (religijnych) Ummy...

[Imaam Buchari przekazuje od Abu Jamrah ad-Duba`iyy który powiedział: "Kiedy wiadomości o spaleniu Domu (kaaba) dotarły do mnie, udałem się do Mekki i często odwiedzałem tam Ibn `Abbas, aż mnie rozpoznał i był dla mnie przyjazny. Następnie wymyślałem Al-Hadźdźadź'owi przy Ibn `Abbas'ie, a on powiedział, 'Nie bądź pomocnikiem Szaytana.'"[xiv]]

[Inny przykład to] Banul-`Abbas zdobyli ziemię Muzułmanów siłą, mieczem, a żaden spośród ludzi wiedzy i religii nie pomagał im w tym. Zabili oni hordy ludzi z Banu Umayyah, ich przywódców i zastępców. Zabili Ibn Hubairah, Amira Iraku i zabili także khalifę Marwana, i zostało także przekazane, że zabili około 80 osób z Banu Umayyah w jeden dzień... Mimo tego postawa wiodących uczonych takich jak al-Auza`i, Maalik, al-Layth ibn Sa`ad i `Ataa ibn Abi Rabaah, w sprawie tych króli jest jawna dla każdego kto ma trochę wiedzy i zrozumienia. 

Następna generacja ludzi wiedzy, takich jak Ahmad ibn Hanbal, Muhammad ibn Isma`iil (al-Bucharii), Muhammad ibn Idriis (ash-Shafi`ii), Ahmad ibn Nuuh, Ishaq ibn Raahawaih i ich bracia...za ich czasów za sprawą królów miały miejsce ogromnie innowacje i zaprzeczenie Sifaat (atrybutów Allaha). Uczeni byli wzywani aby potwierdzić owe rzeczy, byli poddawani próbom, i wielu, tak jak Ahmad ibn Nasr, poniosło śmierć z rąk owych królów. Mimo tego, nie słyszano aby którykolwiek z tych uczonych sprzeciwił się ich posłuszeństwu lub uważał że atakowanie ich było odpowiednie..." [xv]

Więc jeżeli widoczne jest zło dokonywane przez władców, nie należy się przeciwko nim buntować. Wysłannik (sal allahu alejhi ła sallaam) powiedział: "Ktokolwiek chce upomnieć osobę mającą władzę, nie powinien robić tego otwarcie. Raczej powinien wziąć go za rękę i w odosobnieniu (mu doradzić). Jeżeli przyjmie (jego radę) wtedy (osiągnął swój cel), a jeżeli nie to spełnił swój obowiązek." [xvi]



[i] (Łańcuch narracji jest Dziayyd (dobry), a wszyscy narratorzy są Thiqaat (godni zaufania, dokładni) - Ibn Abi `Aasim: As Sunnah, 2/488)

[ii] (At Tirmidhi: Sunan, 2225)

[iii] (At tamhiid, 21/287)

[iv] (Przekazane przez Abu Nu`aym w 'al-Hilyah' (8/91) z sahih isnaad oraz al-Khallaal w 'as-Sunnah' (no.9)) 

[v] (Ibid.) 

[vi] Sahih: Przekazane przez Ahmad (3/403) I Ibn Abi `Aasim (2/521)

[vii] Al-Ma`loom min Waajibil-`Ilaaqah baynal-Haakim wal-Mahkoom (str. 22-23)

[viii] al-Hasan ibn Ismaiil bin Rabi`yy: Tabaqaatul-Hanbaliyah, 1/130-131

[ix] At Tirmidhi: Sunan, 2657; Al Musnad, 4/80-82 i inni

[x] Ibn Sa`d: at-tabaqaat, 6/115

[xi] (Ahmad ibn Hanbal: Foundations of the Sunnah, str 37-38 [oryginał tekstu: Tabaqaatul-Hanaabilah (1/241-246) biografia napisana przez `Abdus ibn Malik, jednego z najbliższych studentów Imaama Ahmad'a)

[xii] Ibn Taymiyyah: Minhaajus-Sunnah, 3/390

[xiii] Ibn al-Qayyim: `Ilaamul-Muwaqqi`iin `an Rabbil-`Alamiin

[xiv] At-Tarikh al-Kabiir, 8/104

[xv] `Abdur-Rahmaan ibn Hasan Aal Szaikh: Ad-Durar as-Sunniyyah fil Ajwibatun-Najdiyyah, 7/177-178

[xvi] Ahmad, 3/403 oraz Ibn abi `Aasim, 2/521 [Szeich al-Albaani uznał ten hadis jako Sahih w 'Zilaalil-Jannah fi Takheejis-Sunnah, 5/229.]

 

:warszawa:   :jerozolima:   :kair:   :dubai:   :tajmahal:   :saba:   :medyna:   :mekka:
w   w   w   .   p   l   a   n   e   t   a   i   s   l   a   m   .   c   o   m