islam w świetle koranu i sunny jak rozumieli go salaf
podstawy islamu żydzi chrześcijanie historia islamu download ksišżki linki innowacje w islamie kobiety w islamie sunnah manhaj aqiidah allah wiara

 


W Imię Boga, Miłosiernego, Litościwego

Salât ul-Istikhâra (modlitwa o przewodnictwo)

Opracował: Abu Anas bin Marian

Przekazał Dżâbir bin `Abdullâh as-Salâmi, Prorok (sall allahu `alejhi ła sallam) uczył nas jak modlić się Istikhâra, w każdej kwestii, tak jak uczył nas Wersetów z Koranu. Powiedział, "Jeśli ktokolwiek z was pragnie coś wykonać, powinien wykonać modlitwę dwóch Rakatów, nadobowiązkowych i powiedzieć:

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْتَخِيرُكَ بِعِلْمِكَ وَأَسْتَقْدِرُكَ بِقُدْرَتِكَ وَأَسْأَلُكَ مِنْ فَضْلِكَ ، فَإِنَّكَ تَقْدِرُ وَلا أَقْدِرُ وَتَعْلَمُ وَلا أَعْلَمُ وَأَنْتَ عَلامُ الْغُيُوبِ اللَّهُمَّ فَإِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ هَذَا الأَمْرَ ثُمَّ تُسَمِّيهِ بِعَيْنِهِ خَيْرًا لِي فِي عَاجِلِ أَمْرِي وَآجِلِهِ قَالَ أَوْ فِي دِينِي وَمَعَاشِي وَعَاقِبَةِ أَمْرِي فَاقْدُرْهُ لِي وَيَسِّرْهُ لِي ثُمَّ بَارِكْ لِي فِيهِ اللَّهُمَّ وَإِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّهُ شَرٌّ لِي فِي دِينِي وَمَعَاشِي وَعَاقِبَةِ أَمْرِي أَوْ قَالَ فِي عَاجِلِ أَمْرِي وَآجِلِهِ  فَاصْرِفْنِي عَنْهُ [ واصرفه عني ] وَاقْدُرْ لِي الْخَيْرَ حَيْثُ كَانَ ثُمَّ رَضِّنِي بِهِ

'Allahummâ innî astakhiruka bi `ilmika, ła astaqdiruka bi-qudratika, ła as'aluka min fadlika al-`adhîm fa-innaka taqdiru ła lâ aqdiru, ła ta`alamu ła lâ `alamu, ła anta `allamu-l-ghuyûb. Allahummâ, in kunta ta`alamu anna hadha-l-amra (tu wspominasz to o co prosisz) khairun lî fî dînî ła ma`aszî ła`aqibati amrî (lub adżili 'amri ła'adżilihi) faqdirhu lî ła yas-sirhu lî, thumma bârik lî fihi, ła in kunta ta`alamu inna hadha-lamra szar-run lî fî dînî ła ma`aszî ła`aqibati 'amri (lub fî adżili 'amri ła adżilihi), fasrifhu `annî łas-rifni `anhu. Łaqdir lî al-khaira haithu kâna, thumma ardinî bihi.'

posłuchaj (real audio, 114 kb)
[aby ściągnąć, naciśnij prawy klawisz i zapisz jako...]

(O Allâh! Proszę Cię o przewodnictwo przez Twoją Wiedzę, i możność przez Twoją Moc, i proszę Cię o Twe wielkie Dobro. Ty możesz, a ja nie. Ty wiesz, a ja nie i Ty znasz to co skryte. O Allâh! Skoro wiesz, że ta kwestia (tu wspominasz to o co prosisz) jest dobra dla mojej religii, i mego życia i życia przyszłego (lub: jeśli jest lepsza dla mych teraźniejszych i późniejszych potrzeb), to spraw aby tak się stało i ułatw mi to, i błogosław mnie tym, a skoro Wiesz że ta kwestia jest szkodliwa dla mojej religii, i mojego życia i życia przyszłego (lub: Jeśli dla moich teraźniejszych i późniejszych potrzeb jest to gorsze) to trzymaj to ode mnie z daleka, i trzymaj mnie od tego z daleka. I obdarz mnie tym co jest dla mnie dobre, i spraw abym był z tego zadowolony.) Prorok (sall allahu `alejhi ła sallam) dodał, że człowiek powinien wspomnieć swą potrzebę." (Przekazał al-Bucharî [eng. trans. Volume 2, Book 21, Number 263 ], z podobnym znaczeniem at-Tirmidhi, al-Nisâ'i, Abu Dâwûd, Ibn Mâdżah i Ahmad)


Komentarz:

Ibn Hadżar (zm. 852H - rahimahullâh) powiedział komentując omawiany tutaj hadith:

"Istikhârah znaczy prosić Allaha o pomoc w podjęciu decyzji, w wybraniu najlepszej z dwóch rzeczy, gdy istnieje konieczność wybrania jednej z nich.

Odnośnie, ›...Prorok (sall allahu `alejhi ła sallam) uczył nas jak modlić się Istikhârah, w każdej kwestii Ibn Abi Dżamrah powiedział, "Jest to ogólne powiedzenie dotyczące czegoś konkretnego. Jeśli chodzi o rzeczy, które są wâdżib (obowiązkowe) lub mustahabb (zalecane), to nie ma potrzeby na istikhârah aby zdecydować czy je wykonywać czy nie. Również w kwestiach które są harâm (zakazane) lub makrûh (nie mile widziane), nie ma potrzeby na istikhârah by zdecydować czy ich unikać. Istikhârah zawężona jest do kwestii, które są mubâh (dozwolone), lub mustahabb gdy trzeba podjąć decyzję odnośnie której z rzeczy należy dać pierwszeństwo." Ja (ibn Hadżar) uważam, że odnosi się to zarówno do rzeczy wielkich i małych, i prawdopodobnie mała sprawa może stać się podstawą wielkiej sprawy." (Fath ul-Bârî)

Imâm asz-Szaukânî (zm. 1250 H - rahimahullâh) powiedział komentując słowa Proroka (sall allahu `alejhi ła sallam):

"›...W każdej kwestii...‹ Jest to dowodem na to, że modlitwa ta jest ogólna, i że człowiek nigdy nie powinien lekceważyć żadnej rzeczy. Być może, wda się w jakąś sprawę lub porzuci inną, którą uzna za błahą i w efekcie popadnie w wielkie nieszczęście.

›...tak jak uczył nas Wersetów z Koranu...‹, Jest to dowodem na to, jak ważna jest Istikhârah, i że jest ona wielce lubianym uczynkiem. al-`Irâqî powiedział, "Nie słyszałem by ktokolwiek uważał, że Istikhârah jest obowiązkowa ze względu na to, że porównana została z wyuczaniem Koranu." To co sugeruje iż nie jest ona obowiązkowa, to autentyczne hadisy które ograniczają ilość modlitw do pięciu [dziennie]. Wśród nich są słowa beduina: "Czy jestem zobowiązany do więcej niż te pięć?" On (sallâ Allâhu `alayhi wa sallam) odpowiedział: "Nie, [reszta to] jedynie dobrowolne modlitwy."

›...wykonać modlitwę dwóch Rakatów...‹ Tu mamy dowód na to, że Sunną jest wykonać dwa Rakaty, i że wykonanie Istikhârah poprzez tylko jedną Rak`ah jest nie ważne. Pytanie jednak pozostaje: czy dozwolone jest wykonanie czterech Rakatów [rozdzielonych] Taslîmem? Jest to możliwe opierając się na tym co [Prorok] (sallâ Allâhu `alayhi wa sallam) powiedział do Abû Ayyûb, "Módl się tyle ile Allâh ci zapisał." Jest to dowodem, iż można wykonać więcej niż dwa Rak`ah. W ten sposób większość rozumie, że "dwa Rakaty" nie stanowią dowodu [ograniczającego].

›...i powiedzieć...‹ Jest to dowodem, że nie ma nic złego w opóźnieniu suplikacji Istikhârah (Du`â-ul-Istikhârah) po modlitwie, byle tylko nie istniała długa przerwa między nimi. Nie ma też nic złego, jeśli będzie rozmawiał między modlitwą i suplikacją. " (Nayl-ul-Awtâr (3/92-94), Dâr-ul-Ma´rifah)

Ibn Taymiyah (zm. 728 H - rahimahullâh) powiedział,

"Du`â (suplikacje) Istikhârah można odmówić przed lub po taslîm, czy modlisz się salât al-istikhârah czy też inną modliwę. Preferowane jest recytowanie Du`â przed taslîm, ponieważ Prorok miał za zwyczaj recytować wiele suplikacji przed teslîm, a czciciel przed taslîmem nadal jest w stanie modlitwy, zatem lepiej jest recytować du`â przed." (al-Fatâwa al-Kubra, część 2, str. 265)

Ibn Hadżar powiedział:

"Ibn Abi Dżamrah powiedział, 'Mądrością umieszczenia modlitwy przed Du`â jest to, że istikhârah zamierza połączyć dobro tego świata z dobrem [świata] przyszłego. Człowiek potrzebuje zapukać do drzwi Króla (Allâha), a nie ma nic bardziej korzystnego niż modlitwa, ponieważ zawiera ona wysławianie i wychwalanie Allaha, oraz ukazuje jak [bardzo] człowiek jest zależny od Allaha w każdej chwili.

Słowa ›...i powiedzieć...‹ sugerują, że Du`â powinna być wymówiona po zakończeniu modlitwy, a słowo thumma (następnie) prawdopodobnie znaczy [iż należy ją wypowiedzieć] po wymówieniu wszystkich słów modlitwy, lecz przed taslîm.

Słowa ›...O Allâh! Proszę cię o przewodnictwo przez Twoją Wiedzę...‹ znaczą 'Ponieważ Ty [Allâh] Wiesz lepiej.'

›...przez Twoją Moc...‹ prawdopodobnie znaczy 'Szukam Twej pomocy.'

›... astaqdiruka [proszę Cię o] możność...‹ znaczy 'Proszę abyś Dał mi możliwość lub możność (qudrah) wykonania tego o co proszę', lub znaczy to 'Proszę cię abyś mi to przeznaczył (tuqaddir)', co znaczyć może aby [Alllâh] to ułatwił.

›...Proszę Cię o Twe wielkie Dobro...‹ odnosi się faktu, iż Allâh rozdaje ze Swej wielkiej Łaski, lecz nikomu nie należą się Jego Błogosławieństwa. Taka jest opinia ludzi Sunny.

›...Ty możesz, a ja nie. Ty wiesz, a ja nie...‹ znaczy że Moc i Wiedza należą jedynie do Allâha, i żaden poddany nie ma w nich żadnego udziału, z wyjątkiem tego co Allâh mu przeznaczy.

›...O Allâh! Skoro wiesz, że ta kwestia...‹ według jednego z przekazów powinien tutaj wspomnieć tutaj swą potrzebę. Z kontekstu wynika, że tak powinien uczynić, lecz prawdopodobnie wystarczające jest, aby myślał o tej sprawie wznosząc suplikacje.

›...trzymaj to ode mnie z daleka, i trzymaj mnie od tego z daleka...‹ znaczy ' aby moje serce nie było do tego przywiązane, po tym jak zostało to ode mnie oddalone.'

›...spraw abym był z tego zadowolony...‹ znaczy 'abym był z tego zadowolony tak abym nigdy nie żałował że o to prosiłem, bądź był smutny z powodu że tak się stało, ponieważ nie wiem jak to się skończy, nawet jeśli w czasie gdy Cię o to proszę mogę być z tego zadowolony.'

Sekret w tym, aby serce nie było przywiązane do tej konkretnej kwestii, ponieważ spowoduje to niepokój u człowieka. Bycie zadowolonym z czegoś, znaczy, że serce czuje spokój z tego co Allâh przeznaczył." (Fath ul-Bâri, Szarh Kitâb al-Da'wât oraz Szarh Kitâb al-Tauhîd [streszczone].)

więcej suplikacji

 

:warszawa:   :jerozolima:   :kair:   :dubai:   :tajmahal:   :saba:   :medyna:   :mekka:
w   w   w   .   p   l   a   n   e   t   a   i   s   l   a   m   .   c   o   m