islam w świetle koranu i sunny jak rozumieli go salaf
podstawy islamu żydzi chrześcijanie historia islamu download ksišżki linki innowacje w islamie kobiety w islamie sunnah manhaj aqiidah allah wiara

 


W Imię Boga, Miłosiernego, Litościwego

Wątpliwości w kwestii muzyki

Opracował: Abu Anas

Mimo iż zostały podane jasne dowody z Koranu i Sunny[1], jeden z muzułmańskich intelektualistów dalej propaguje swą opinię, jednocześnie oczerniając ludzi, którzy nie podzielają jego poglądów. Pisze on:

Cytat
"Wiele osob pyta mnie o muzyke, jacys wahabisci i kilku konewertytow na Islam w Polsce ktorzy maja sympatie do rzadu saudyjskiego i jego wahabickiej szkoly adoptuja opinie, iz muzyka jest zabroniona i prezentuja ta opinie jakby byla jedyna sluszna opinia w Islamie."

Czy Ibn Taymiyyah był wahabitą lub sympatyzował z rządem Saudyjskim? Ibn Kathîr, At-Tabarî, Abu Hanifah, Imâm Ahmad, Ibn ul-Qaiyym, Ibn ul-Dżawzi, Imâm Szafi`i, Ibn Abbâs, al-Hasan al-Basrî, Imâm Mâlik? Czy ktokolwiek z tych uczonych był "wahhabitą"? Czy mieli sympatie do rządu Saudyjskiego?

Być może w tym przypadku intelekt owego intelektualisty zawiódł, i zapomniał on, że wszyscy wyżej wspomniani uczeni uznawali muzykę za zakazaną, a wszyscy z nich żyli zanim zrodziło się pojęcie Wahhabizm i zanim powstał rząd saudyjski?

Co do podanych przez niego nazwisk, uczonych którzy uznawali muzykę za dozwoloną, to tak jak w wielu innych przypadkach brakuje i tutaj źródła. Czekamy zatem na autentyczny isnâd do któregokolwiek z sahabah któryby uznawał muzykę za dozwoloną.

`Abdullâh bin al-Mubârak (zm. 181H - rahimahullâh) powiedział,
"Według mnie Isnâd jest częścią religii. Jeżeli nie istniałyby Isnâd, ktokolwiek mógłby mówić cokolwiek." (al-Hâfidh al-Khatîb al-Baghdâdî  w Szaraf Ashâb-ul-Hadîth, 1/15)

Dziwne jest też, że intelektualista ten w ogóle podaje te nazwiska, skoro powtarza na swym forum, że najważniejsze dla niego są dowody, czyli Qur`an i Sunnah.

A dowodem na dozwolenie muzyki, którym się podpiera jest zniekształcone znaczenie Hadisu które cytuje:

Cytat
"Hadith ktory relacjonowala Aisza, kiedy Abu Bakr wchodzil do domu Proroka podczas jak grala muzyka jest jednoznacznym hadithem dozwalajacym muzyke."

Wchodził do domu podczas jak grała muzyka? Czyżby na pewno?

Muslim przekazał:
"Powiedziała `Aiszah: Abu Bakr przyszedł do mnie, a były u mnie dwie dziewczynki z Ansâr, które śpiewały to co Ansâr opowiadali sobie o bitwie Bu'ath. Nie były one jednak śpiewaczkami. Na to Abu Bakr powiedział: Cóż to za mizmâr[2]-usz-szaytân w domu Wysłannika Allaha, i to w dzień Świąt? Na to Wysłannik powiedział: Abu Bakr, każdy naród ma swe święto, a to jest nasze święto." (Sahih Muslim [eng. trans. Book 004, Number 1938])

Nie znając języka arabskiego, to na upartego można by było użyć tego hadisu, jako nieograniczony dowód na to, że muzyka jest dozwolona. Jednak może i tu intelekt intelektualisty zawiódł, i zapomniał on, że inne hadisy opisują to wydarzenie bardziej szczegółowo.

Już następny przekaz mówi nam,

"Hadith ten został przekazany przez Hiszam z tym samym łańcuchem tradentów, gdzie znajdują się słowa, '[Te] dwie dziewczynki grały na duff (małym bębenku).'"

I następny przekaz, który opisuje szczegółowo:

"`Aiszah przekazała, że Abu Bakr przyszedł do niej, gdy były u niej dwie dziewczynki w dniach [święta] Adhâ, które śpiewały i grały na duff (małym bębenku)..." (Sahih Muslim, [eng. trans. Book 004, Number 1940])[3]

Więc grała muzyka, czy śpiewały dziewczynki i grały na bębenku? Odnośnie dopuszczalności duff dla kobiet w niektórych okolicznościach, to zostało to już udowodnione wcześniej, i nikt temu nie przeczy.[4]

Powyższy hadith jest jedynie dowodem zawężającym generalny zakaz muzyki, ponieważ dziewczynki te śpiewały i grały na duff. I nie ma mowy o muzyce w tym hadisie.

Cytat:
"Wedlg Iben Hazm, Ibn Al Arabi i wielu innych wszystkie hadithy zabraniajace muzyke sa daif (slaby)."

Ibn Hazm al-Andalûsi ni też Ibn al-Arabi nie byli uczonymi z dziedziny hadisów[5], a ich wątpliwości odnośnie autentyczności hadisów zakazujących muzykę rozwiał między innymi Ibn-us-Salâh i Ibn Hadżar al-Asqalâni.[6]

Cytat:
"Jesli ktos uwaza, ze muzyka jest zabroniona to nalezy szanowac jego opine bo ma pozory dowodu, ale jednoczesnie nikt nie ma prawa potepiac osob ktore adoptuja inna muzulmanska opinie w tej sprawie. Jedynie ignoranci nie widza w tej sprawie kontrowersji."

Mowa o szanowaniu opinii, a jednocześnie poniża się wielkich uczonych, którzy uważali że w tej kwestii nie ma kontrowersji, nazywając ich ignorantami. Bez komentarza...


[1] http://www.planetaislam.com/praktyka/muzyka_spiewanie_islam.htm

[2] Słowo mizmâr/zamîr dotyczy zarówno instrumentów dętych jak i śpiewu [ghinâ] (Ibn-ul-Athîr, an-Nihayah, 1/730), i odnosi się także do piękna głosu jakim został obdarzony Prorok Dâwûd gdy recytował az-Zabûr (al-Fayruzabadi, al-Bahr al-Muhit, str. 401; Tafsîr Ibn Kathîr 21:79).

Dowodzi temu także hadith z kolekcji Muslima:
"Buraida przekazał z autorytetu swego ojca, że Wysłannik powiedział: `Abdullâh bin Qais lub al-Asz'âri został obdarzony słodkim melodyjnym głosem [mizmâr] z pośród słodkich melodyjnych głosów [mazâmîr] rodziny Dâwûda." (Sahih Muslim, [eng. trans. Book 004, Number 1734])

[3] http://www.usc.edu/dept/MSA/fundamentals/hadithsunnah/muslim/004.smt.html#004.1939

Przekazał także al-Bucharî, Ahmad i Ibn Mâdżah.

[4] http://www.planetaislam.com/praktyka/muzyka_spiewanie_islam.htm#_ftn10

[5] Szeich al-Albâni powiedział: "Mimo że Ibn al-Arabi miał wielką wiedzę i był doskonały, to nie był lepszy w ocenie hadisów niż Ibn Hazm." (Ghayât-ul-Maram, str. 180)

[6] http://www.planetaislam.com/praktyka/music1.html#K

 

:warszawa:   :jerozolima:   :kair:   :dubai:   :tajmahal:   :saba:   :medyna:   :mekka:
w   w   w   .   p   l   a   n   e   t   a   i   s   l   a   m   .   c   o   m