islam w świetle koranu i sunny jak rozumieli go salaf
podstawy islamu żydzi chrześcijanie historia islamu download ksišżki linki innowacje w islamie kobiety w islamie sunnah manhaj aqiidah allah wiara

 


W Imię Boga, Miłosiernego, Litościwego

Zakazane pożywienie

Autor: Imâm Ibn Kathîr[1]
źródło: Tafsîr al-Qur`ân al-`Adhîm, werset 5:3
Korzystano z oryginału oraz angielskiego przekładu dostępnego w internecie oraz na cd-romie
wyd. Darussalam, jak również z kilku przekładów Koranu na jęz. angielski, hiszpański i polski.
Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci bez zgody tłumaczek zabronione.
Przekład: Elżbieta Al-Saleh, Katarzyna Kluza; kontakt

Przypisy: Abu Anas Lechistani

Allâh objawił w Koranie co znaczy:

{Zakazane wam jest: padlina, krew i mięso świni; to, co zostało poświęcone na ofiarę w imię czegoś innego niż Boga; zwierzę zaduszone, zabite od uderzenia, zabite na skutek upadku, zabite na skutek pobodzenia i to, które pożerał dziki zwierz - chyba że zdołaliście je zabić według rytuału - i to, co zostało ofiarowane na kamieniach. I nie wolno wam się dzielić, wróżąc za pomocą strzał, bo to jest bezbożnością. Dzisiaj ci, którzy nie wierzą, są zrozpaczeni z powodu waszej religii. Nie obawiajcie się ich, lecz obawiajcie się Mnie! Dzisiaj udoskonaliłem dla was waszą religię i obdarzyłem was w pełni Moją dobrocią; wybrałem dla was islam jako religię. Kto jednak będzie zmuszony w czasie głodu, nie będąc skłonnym dobrowolnie do grzechu... - zaprawdę, Bóg jest przebaczający, litościwy!} (Surah al-Ma'idah, 5:3) [2]

1. Padlina

Allah przekazał Swym sługom, iż zabrania spożywania określonych typów pożywienia, takich jak Maytah: zwierzyny, która umiera zanim zostanie właściwie zarżnięta lub upolowana.

Allah zabrania tego typu pożywienia albowiem jest ono szkodliwe, ze względu na krew krzepnącą w żyłach martwego zwierzęcia. Maytah zatem jest szkodliwe, w wymiarze religii i fizjologii, i dlatego Allah tego zabronił.

Jedynym wyjątkiem od powyższej reguły są ryby, które są dozwolone, nawet kiedy zostają zabite w sposób inny niż rytualnie przyjęty. Imâm Mâlik w Muwatta, również Abu Dâwûd, At-Tirmidhî, An-Nasâ'î i Ibn Madżah w Sunan, Ibn Khuzaymah i Ibn Hibbân w Sahih, zapisali, iż Abu Hurayrah przekazał, że zapytano Wysłannika Allaha o wody morza. Odpowiedział,

"Wody jego są czyste, a co to martwe (w morzu) jest dozwolone."

Taka sama zasada dotyczy szarańczy, na podstawie hadisu, który przytoczony zostanie później.

2. Krew

Słowa Allâha [وَالدَّمَ] {krew}, odnoszą się do płynącej krwi, zgodnie z Ibn 'Abbas i Sa`id bin Dżubayr, i podobnie do innych Słów Allaha, [دَمًا مَّسْفُوحًا] {Krew wypływająca z...}

Ibn Abi Hatim zapisał, że zapytano Ibn 'Abbas o śledzionę, a on odpowiedział, "Jedzcie ją." Powiedziano, "To jest krew.'' Odpowiedział, "Zabroniono wam jedynie krwi, która wypływa.'' Abu `Abdullâh, Muhammad bin Idris Asz-Szafî`i przekazuje, iż Ibn `Umar powiedział, że Wysłannik Allaha rzekł,

"Dozwolone są nam dwa (rodzaje) martwych zwierząt i dwa (rodzaje) krwi. Odnośnie martwych zwierząt, są to ryba i szarańcza. Odnośnie krwi, są to wątroba i śledziona."

Imam Ahmad bin Hanbal, Ibn Madżah, Ad-Daraqutni i Al-Bayhaqi również przekazali ten hadis, poprzez `Abdur-Rahman bin Zayd bin Aslam, który jest ‘słabym’ narratorem.

3. Wieprzowina

Słowa Allaha, [وَلَحْمَ الْخِنزِيرِ] {mięso świni...} dotyczą zarówno świni hodowlanej jak i dzikiej - całego zwierzęcia wraz z tłuszczem; albowiem zawiera się on w znaczeniu arabskiego słowa lahm (mięso). Muslim przekazał, iż Buraydah bin Al-Husayb Al-Aslami przekazał, iż Wysłannik Allaha rzekł,

"Ten, kto gra w Nardszir [gra z użyciem kości, forma hazardu] jest jak ten, który dotyka dłonią mięsa i krwi świni."

Jeśli wspomniane jest tylko dotykanie mięsa i krwi świni, co wówczas - z jedzeniem jej. Hadis, który udowadnia, iż lahm oznacza całe ciało zwierzęcia, łącznie z tłuszczem, znajduje się w obu Sahih; Wysłannik Allaha (sall allahu `alejhi ła sallam) mówi w nim,

"Allah zabronił handlu alkoholem, padliną, świniami oraz bożkami/idolami." Ludzie zapytali, "Wysłanniku Allaha! Co z tłuszczem martwych zwierząt, albowiem używamy go do smarowania łodzi oraz skór; a ludzie używają go do lamp.'' Odpowiedział: "Nie, jest to zabronione."

W Sahih Al-Buchari, Abu Sufyân zrelacjonował, iż powiedział Herakliuszowi, władcy Rzymu, "(Muhammad) zabronił nam spożywania padliny i krwi.''

4. Zwierzyna ofiarna

Allah powiedział,

[وَمَآ أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ]

{co zostało poświęcone na ofiarę w imię czegoś innego niż Boga}

Zatem, zwierzyna nad którą wypowiedziano podczas uboju imię inne niż Imię Allaha, nie jest dozwolona, albowiem Allah nakazał, aby podczas zarzynania zwierząt, które stworzył, wymieniani Jego Wspaniałe Imię. Osoba, która nie robi tego - wymieniając imię inne niż Imię Allaha, na przykład imię idola, fałszywego bożka, lub figury (dosł. pomnika, monumentu), podczas uboju, sprawia, iż mięso jest zabronione [harâm]; zgodnie z konsensusem (uczonych).

5. Zwierzę zaduszone lub zatłuczone

Słowa Allah'a,

[وَالْمُنْخَنِقَةُ]

{zwierzę zaduszone...} czy to umyślnie czy nieumyślnie, wtedy kiedy zwierzyna rusza się będąc uwięziona i umiera w wyniku uduszenia z powodu walki którą toczy, zwierze to jest również niedozwolone.

[وَالْمَوْقُوذَةُ]

{zabite od uderzenia, zabite na skutek upadku/w wyniku silnego ciosu} Odnosi się to do zwierzęcia, którego śmierć została spowodowana przez silny cios/upadek. Ibn 'Abbâs oraz kilku innych przekazało, iż jest to zwierzę, które uderzono pałką (kawałkiem drewna, laską, etc) przed śmiercią. Qatadah powiedział "Ludzie (okresu) dżahiliyyah[3]uderzali zwierzę pałkami, a kiedy umarło, jedli je.''

Zapisano w Sahih, iż `Adi bin Hatim powiedział "Zapytałem, 'Wysłanniku Allaha! Używam Mi`rad do polowania i łapię za jego pomocą zwierzynę.' Odparł,

"Jeśli zwierzę uderzone zostaje przez ostrą krawędź, jedz je. Ale jeśli uderzone zostało przez szeroką krawędź, nie jedz go, albowiem zmarło od uderzenia."

Zatem, Prorok uczynił rozróżnienie między zabijaniem zwierzęcia ostrzem strzały lub włóczni, i określił je jako dozwolone, zaś zwierzyna zabita w wyniku uderzenia szeroką krawędzią przedmiotu, jest zabroniona, albowiem umarła ona w wyniku uderzeń. Wśród uczonych w fiqh (prawie) istnieje konsensus odnośnie tej kwestii.

Zabronione jest również zwierze, które umiera na skutek upadku na łeb z wysokości. `Ali bin Abi Talhah przekazał, iż Ibn 'Abbâs powiedział, że zwierzę, które umiera na skutek upadku na łeb, "jest niczym to, które spada z góry.'' Qatadah powiedział, iż dotyczy to również zwierzyny, która wpadała do studni. As-Suddi powiedział, iż jest to zwierzę które spada z wysokości lub wpada do studni. Odnośnie zwierzęcia, które umiera - w wyniku walki na rogi z innym zwierzęciem (lub w wyniku uderzenia rogiem przez inne zwierzę), jest ono również zabronione, nawet jeśli róg spowodował ranę na szyi, [w skutek czego] występuje krwawienie.

6. Pożarte przez dzikie zwierze

Słowa Allaha,

[وَمَآ أَكَلَ السَّبُعُ]

{i to co zostało (częściowo) zjedzone przez dzikie zwierzę} dotyczą zwierzęcia, które zostało zaatakowane przez lwa, leoparda, tygrysa, wilka lub psa; potem dzikie zawierzę zjadło jego mięso, a ofiara w wyniku tego - umarła. Mięso to również jest zabronione, nawet jeśli zwierzę wykrwawi się na śmierć (krwawienie z szyi, ie. na skutek naruszenia tętnicy szyjnej, przyp. tłum.).

Istnieje również konsensus odnośnie tej zasady. Podczas ery Dżahiliyyah, ludzie jedli owce, wielbłądy lub krowy, które częściowo zostały zjedzone przez dzikie zwierzęta. Allah zabronił tej praktyki wiernym. Słowa Allah'a,

[إِلاَّ مَا ذَكَّيْتُمْ]

{chyba, iż jesteście w stanie dokonać jego uboju}, zanim umrze z powodu przyczyn wymienionych powyżej. Ten fragment wersetu wiąże się z,

[وَالْمُنْخَنِقَةُ وَالْمَوْقُوذَةُ وَالْمُتَرَدِّيَةُ وَالنَّطِيحَةُ وَمَآ أَكَلَ السَّبُعُ]

{zwierzę zaduszone, zabite od uderzenia, zabite na skutek upadku, zabite na skutek pobodzenia i to, które pożerał dziki zwierz.}

`Ali bin Abi Talhah przekazał, iż Ibn 'Abbâs skomentował Słowa Allaha,

[إِلاَّ مَا ذَكَّيْتُمْ]

{chyba, że zdołaliście je zabić według rytuału} Chyba że jesteście w stanie dokonać uboju zwierzyny w sytuacji wymienionej w ajacie, ie. kiedy jeszcze ona żyje, wtedy spożywajcie ją, albowiem została prawidłowo ubita.'' Podobnie brzmią przekazy Sa`ida bin Dżubayr, Al-Hasan Al-Basri oraz As-Suddiego.

Ibn Dżarir przekazał, iż `Ali, niech Allah będzie z niego zadowolony, powiedział, "Jeśli jesteście w stanie ubić (ie. zarżnąć) zwierzę, które zostało uderzone silnym ciosem, lub upadło z wysokości, lub zostało ubodzone rogiem, kiedy jeszcze rusza ono kończyną (dosł. racicą, nogą) wówczas jedzcie jego mięso.'' Podobnie brzmią przekazy: Tawûs, Al-Hasan, Qatadah, `Ubayd bin `Umayr, Ad-Dahhak oraz kilku innych, że zwierzę, które podczas uboju jeszcze się rusza się, to znaczy ukazuje oznaki życia podczas uboju, jest dozwolone.

W obu (kolekcjach hadisów) Sahih, znajdujemy zapis, iż Rafi` bin Khadidż powiedział, "Zapytałem, 'Wysłanniku Allaha! Obawiamy się, iż możemy jutro spotkać się z wrogiem, i nie będziemy mieli noży, czy możemy dokonać uboju zwierzęcia za pomocą trzciny.' Prorok rzekł,

'Możecie użyć tego, co powoduje upływ krwi i możecie jeść to, co zostało zarżnięte w imię Allaha. Ale nie używajcie zębów ani pazurów/szponów (podczas uboju). Powiem wam dlaczego, odnośnie zębów są one kośćmi, a pazurów do uboju używają Etiopczycy.''

7. Zwierzyna ofiarowana na ołtarzach

Allah powiedział potem,

[وَمَا ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ]

{i to, co zostało ofiarowane na An-Nusub kamieniach}

Nusub były to kamienne ołtarze, wzniesione dookoła Kâ'by, zgodnie z relacją Mudżahid i Ibn Dżuraydż. Ibn Dżuraydż powiedział, "Było trzysta sześćdziesiąt Nusub [dookoła Kâ'by] na których arabowie zarzynali zwierzęta w czasach Dżahiliyyah. Pokrapiali zwierzęta, które przyprowadzono do Ka`bah - krwią zarżniętych zwierząt, których mięso cięli na kawałki i kładli na ołtarzach.'' Allah zabronił wiernym takich praktyk. Zabronił im również spożywania mięsa zwierząt, które zostały zarżnięte w pobliżu Nusub, nawet jeśli Imię Allaha było nam nimi wspomniane, podczas zarzynania, ponieważ jest to rodzaj Szirk (bałwochwalstwa) którego zabronił Allah i Jego Wysłannik.


[1] Tym wielkim i wybitnym uczonym, Szeich-ul-Islâm był: Abûl Fidâ Ismâ’il ibn 'Amr ibn Kathîr ibn Daw ibn Zara’ al-Basrî (gdzie się urodził) a następnie al-Damiszqî (dokąd wyemigrował). Ibn Kathîr zmarł 26 Sza'bân, 774 roku Hidżry, niech Allâh będzie z niego Zadowolony. więcej > Kim był Imam Ibn Kathir?

[2] Angielskie tłumaczenie wg. Taqi-ud-Dîn al-Hilâli & Muhammad Muhsin Khan:

{Forbidden to you (for food) are: Al-Maytatah (the dead animals - cattle-beast not slaughtered), blood, the flesh of swine, and the meat of that which has been slaughtered as a sacrifice for others than Allâh, or has been slaughtered for idols, etc., or on which Allâh's Name has not been mentioned while slaughtering, and that which has been killed by strangling, or by a violent blow, or by a headlong fall, or by the goring of horns - and that which has been (partly) eaten by a wild animal - unless you are able to slaughter it (before its death) ­ and that which is sacrificed (slaughtered) on An­Nusub (stone altars). (Forbidden) also is to use arrows seeking luck or decision, (all) that is Fisqun (disobedience of Allâh and sin). This day, those who disbelieved have given up all hope of your religion, so fear them not, but fear Me. This day, I have perfected your religion for you, completed My Favour upon you, and have chosen for you Islâm as your religion. But as for him who is forced by severe hunger, with no inclination to sin (such can eat these above-mentioned meats), then surely, Allâh is Oft­Forgiving, Most Merciful.}

[3] Okres przed-islamskiej ignorancji i bałwochwalstwa.

 

:warszawa:   :jerozolima:   :kair:   :dubai:   :tajmahal:   :saba:   :medyna:   :mekka:
w   w   w   .   p   l   a   n   e   t   a   i   s   l   a   m   .   c   o   m